Edwin Struis
Laatst dook het hoofd van de mafifa weer eens op bij z’n al even maga-lomane kompaan in de Oval Office. Zakkenvuller Infantilio had bij die gelegenheid de Wereldbeker meegenomen en de gouden kleur ervan kon de hoofdbewoner, getooid met een petje met de tekst ‘Trump was right about everything’ (ja, het stond er echt) wel bekoren.
We moeten nog even door dit soort tenenkrommende toneelstukjes heen voordat het WK over een maand of negen losbarst, ook al op het grondgebied van deze maga-malloot, al zijn er uitwijkmogelijkheden naar Mexico en Canada. Donald Trump is een goede reden om de trofee in ieder geval niet te winnen, je zal als aanvoerder van het Nederlands elftal maar de schurftige hand moeten schudden van die machtswellusteling, die zich enkel ter meerdere eer en glorie van zichzelf continu in de schijnwerpers zet.
Een goede stap om dat te voorkomen, kan komende week al worden gezet. Al zal het nog de nodige moeite kosten om opzettelijk van ploegen als Polen en Litouwen te verliezen. Het niveau van de groep ligt dermate laag en de kans op kwalificatie zo onevenredig hoog dat niet-afreizen naar de VS en omliggende landen geen optie is. Zelfs de laatste in de poule kan via een groep met San Marino, Zuid-Liechtenstein en Midden-Malta zich nog kwalificeren voor het komende WK, dat met 248 landen redelijk goed gevuld is.
Je merkt het, ik begin het landenvoetbal steeds minder serieus te nemen, ook al omdat het appelleert aan dat Nederlandergevoel dat patriot Geert Wilders zo graag aanwakkert. Witte landgenoten deugen, wat van buiten komt is eng, vies, pikt onze banen/huizen in en verkracht/vermoordt onze vrouwen. Niet voor niets lanceerde het enige PVV-lid vlak nadat Lisa werd vermoord zijn partijprogramma, oftewel een A4’tje waarin alle buitenlanders over de grens worden gezet. Aldus de man die veel roept, maar ook zittend in een rechts kabinet niets voor elkaar kreeg op dat gebied. Dat deze engnek weer bovenaan staat in de peilingen zegt alles over de ons omringende landgenoten.
Ik ben bang dat we tijdens de komende thuisinterland tegen Polen op veel vlagvertoon zullen stuiten. Ik zag ze al tijdens de applausminuut voor Lisa in de Johan Cruijff Arena. Veel rood-wit-blauw, nog net niet ondersteboven zoals die bezopen boeren ons jaren geleden voorschotelden. Kortom, laat die wereldbeker maar lekker pronken in het Witte Huis. Dichter bij Oranje zal ie toch niet komen.
Micha Jacobs
Het zal mij niet verbazen als Trump vlak voor het WK naar het kantoor van de Amerikaanse voetbalbond stiefelt, het ontslag van bondscoach en voormalig Ajax-beul Mauricio Pochettino eist en zichzelf als eindverantwoordelijke langs de zijlijn posteert tijdens het toernooi. Al vraag ik mij wel af of hij het verschil tussen football en voetbal weet of dat hij een voormalige quarterback als Tom Brady uit zijn pensioen haalt en achterin posteert. Linksback, rechtsback, quarterback, allemaal backs toch?
We zullen nog een jaar lang moeten aanhoren hoe schandalig het is dat daar een WK wordt gehouden, dat de FIFA net zo corrupt is als Rusland, Qatar en Saoedi-Arabië, landen waar het WK al plaatsvond en nog zal plaatsvinden, met leiders die het niet zo nauw nemen met alle mensenrechten, ook Trump niet. Vandaar dat het ook zo lekker botert tussen hem en Infantino. Dat vind ik ook allemaal en ik heb mij daar ook altijd over opgewonden, maar ik vrees dat dat toch selectieve verontwaardiging is.
Oranje deed niet eens mee in Rusland en tóch zag ik zo goed als elke wedstrijd. Net als die wedstrijden in Qatar. Laat ik hooguit een niemendalletje in de middag hebben gemist, maar voor de rest zat ik aan de buis gekluisterd. Omdat iedereen vóór een toernooi altijd heel hard roept, maar alles weer vergeten lijkt zodra de bal rolt. Ik wel althans, en ik ben niet de enige.
In het mannengezelschap waarin ik onlangs verkeerde, werd er voor het eerst eens niet gezeken op de staat van de wereld, het internationale voetbal en de winstkansen van Oranje. Dat lees je goed ja: unaniem werd er geloofd dat Oranje volgend jaar die beker uit handen van Trump krijgt. Ik hoorde dingen als ‘beste verdediging en middenveld ter wereld’, ‘nu nog een wereldspits erbij en we winnen dat WK met twee vingers in de neus’, ‘beste generatie sinds lang’ en ‘nu of nooit’. Allemaal spreuken die ik ook had kunnen bezigen, omdat ik, niet op z’n Wilders, uit elkaar knal van chauvinisme.
Dat zal ik vast moeten kanaliseren, zoals ik ook zal moeten accepteren dat eeuwige roem en glorie nu eenmaal ook in een verwerpelijk land opgehaald moet worden. Dat dat niet altijd in Engeland, Frankrijk en Duitsland kan, zeg maar. Liever wel natuurlijk, maar voor de geschiedenisboeken maakt het geen verschil wáár je wint. Messi kreeg de beker ook uit handen van een machtswellustige sjeik: alsof er ook maar íémand is die hem dat zijn hele leven lang zal nadragen.