Linda de Mol, die vorige maand 61 werd, is inmiddels door haar dochter Noa Vahle voorbijgestreefd als lieverdje van de Nederlandse tv, maar 35 jaar geleden kon echt niemand om haar heen. Vlak voordat ze miljoenen mensen in Nederland en Duitsland aan de buis gekluisterd hield met kijkcijferkanon Love Letters (Traumhochzeit in het Duits) was ze al de kroonprinses van Hilversum, met een smetteloos imago – noem het gerust braaf – dat haar geliefd maakte in elke huiskamer.
Maar schijn bedroog ook toen al, wisten we toen we haar in 1990 uit de tent probeerden te lokken met een paar snedige vragen over wat er achter die mooie blauwe ogen van haar schuilging. Een hoop, zo bleek. Want braaf? Dat was ze allerminst, zei ze: “Ik was pas negentien toen ik in mijn eentje heel Europa ben doorgereisd. In Amsterdam heb ik het uitgaansleven van A tot Z meegemaakt, twee jaar lang. Avond aan avond. Nacht na nacht. Stappen. Alles heb ik meegemaakt.”
Temperament had ze ook, bekende ze. Of ze weleens iemand had geslagen? Absoluut. Maar dat verdiende hij ook, zei ze: “Met gebalde vuist nog wel. Ik had mijn auto geparkeerd en mijn tas buiten gezet, een beetje op de weg. Er kwam een auto aan, de chauffeur zág die tas, maar reed er toch overheen. Er zat voor 400 gulden aan materiaal in. Bovendien zei die kerel tegen mijn vriendin, een Indonesisch meisje: Wat sta je stom te lachen, bruine vuile aap. Ik kreeg vlekken voor mijn ogen en verkocht hem een verschrikkelijke dreun.”
'Ik weet exact wanneer en met wat meneer X mij heeft gekwetst. Vrouwen vergeten zulke dingen niet'
Toen we haar spraken, was ze 26 en samen met Fred Reuter, een juwelier die tevens haar jeugdliefde was. Over die relatie zei ze: “Voor de liefde moet je vechten. Als het niet meer gaat is het anders, maar zolang de foutjes glad te strijken zijn, moet je vechten. Fred en ik hebben ook een aantal concessies moeten doen, maar nu gaat het prima. We hebben ons ontzettend aan elkaar aangepast.”
Vul voor Fred Reuter haar huidige vriend Jeroen Rietbergen in, de bandleider van The Voice die in opspraak raakte wegens seksueel grensoverschrijdend gedrag en inmiddels weer terug is bij Linda, en je weet dat er weinig veranderd is in haar kijk op de liefde. “Ik leef op emotie,” zei ze toen al. “En nee, een vrouw heeft haar emotionele mechanisme niet echt in de hand. Althans, ik niet. Ik word warm of niet warm. Daar kan ik niks aan doen, het gebeurt gewoon. En als ik warm word, vergeet ik alles en iedereen.”
Toch had ze ook een olifantengeheugen: “Ik weet exact wanneer en met wat meneer X mij heeft gekwetst. Vrouwen vergeten zulke dingen niet.” Je zou zeggen dat je daar zo hard als een blok beton van werd, maar dat probeerde ze te voorkomen: “Hard worden is niet leuk. Ik hou niet van harde, cynische mensen. Ik ben ook nooit chagrijnig. Niet op het werk, niet thuis. Enthousiast, altijd vrolijk, zo ben ik.”
Nou Jeroen, je mag van geluk spreken met zo’n vrouw. En ze is nog vergevingsgezind ook, maar dat is ze dus altijd al geweest.