We kloppen onszelf niet graag op de borst, maar wat hadden wij in de zomer van 1985 een ge-wél-dig idee. Want hoe leuk zou het zijn om Viola van Emmenes, later vooral bekend als Viola Holt, naar Italië te sturen om ‘de Italiaanse man’ te keuren en zich te onderwerpen aan de ‘mediterrane verlokkingen des vlezes’, zoals ze zelf schreef? Heel leuk dus. Toevallig liep er in die tijd een halve Italiaan op onze redactie rond, Gerard Pedroli, die Viola waarschuwde voor het feit dat Italiaanse mannen niet alleen opdringerig, hinderlijk en niet uit het veld te slaan waren, maar ook ‘gevaarlijk charmant’ en bovendien gék op blonde vrouwen als Viola en onze blonde fotografe Kate. Heel actief zou ze dus niet op zoek hoeven te gaan om met een mooie oogst aan vakantieliefdes thuis te komen.
Alsof ze dat al niet wist. Net voordat ze zestien werd, in de zomer van 1965, had ze op het strand van Riccione al een ontluikende vakantieliefde gehad in de persoon van ene Gianni, dus ze was al bekend met de edele kunst van het verleiden waar Italianen grootmeesters in zijn.
Twintig jaar later, in 1985, besloot ze tijdens onze reportage om de score bij te houden en te turven hoeveel Italiaanse mannen op haar en Kate zouden afstappen in Alássio, bij San Remo, vlak over de grens met Frankrijk. Onderweg in hun open huurauto van het vliegveld van Nice naar de Italiaanse kust was het al raak: de chauffeur van een oranje takelwagen trapte vol op de rem toen hij de blonde dames zag, draaide zijn raampje open en schreeuwde ‘Hmm, bella!’ over de autostrada. Dat was alvast streepje nummer één.
'Een reisje naar Italië is goed voor je ego, maar voor échte mannen ben je toch op Nederland aangewezen'
Drie knappe Italiaanse jongemannen die langs de weg stonden te liften en maar al te graag achterin in de cabrio wilden springen, waren streepjes twee tot en met vier. En zo ging dat de hele dag door. Motorrijders op de weg, mannen die ongevraagd aanschoven tijdens de lunch, getrouwde stukadoors, zelfs politieagenten die na hun dienst wilden afspreken in de plaatselijke discoteca: zo goed als elke Italiaanse man hengelde naar aandacht van onze blondines. Om vervolgens, als ze eenmaal beethadden, zich van hun meest zuinige kant te laten zien door de dames niet eens een drankje aan te bieden. Alsof het spel al gespeeld was op het moment dat Viola en Kate ingingen op alle avances.
22 (!) streepjes later was dat ook de opvallende conclusie van Viola. “Luidruchtig, opdringerig en zuinig, dat waren ze allemaal,” schreef ze, precies zoals onze redacteur Gerard Pedroli al had gezegd. Maar charmant waren ze ook, dat gaf ze meteen toe. Ze vond het eigenlijk wel mooi dat ze op haar leeftijd, ze was op dat moment 35, nog zoveel commotie wist te veroorzaken bij de Italiaanse man, al zocht ze de liefde veel dichter bij huis: “Een reisje naar Italië is goed voor je ego,” schreef ze op het einde van haar reportage. “Maar voor échte mannen ben je toch op Nederland aangewezen.” Een vrouw naar ons hart!