Dagboek van een gigolo: waarom Marcus altijd al goed zijn buik vol eet, voordat de date begint

Ik ga iets opbiechten. Het is misschien niet zo fraai en ik ben er ook niet trots op, maar ik wil het toch wel met jullie delen. Zijn jullie er klaar voor? Komt ie: ik eet altijd, maar dan ook altijd, heel uitgebreid voor ik naar een date ga. Misschien lijkt dat op het eerste gezicht niet zo bijzonder, maar dan vergeet je dat dates nog weleens beginnen in een restaurant. En dan eigenlijk nooit van het soort waar ze ook kipsaté of schnitzel serveren.

Mijn klanten hebben een speciale avond gepland als ze mij laten komen en dan dineren ze graag op plekken waar het eten fancy is en een moeilijke naam heeft. Ik vind dat hartstikke leuk en ik kan ook echt genieten van lekker eten, maar ik zorg toch altijd dat mijn maag al vol is voor de date begint. De reden daarvoor is eigenlijk heel simpel: ik ben door schade en schande wijs geworden.

Vroeger ging ik nog weleens met een lege maag naar mijn werk. We hadden tenslotte in een restaurant afgesproken, dus dat zou wel goedkomen, dacht ik dan. Was niet altijd zo. Soms gingen we inderdaad heerlijk uitgebreid aan tafel zitten en kon ik rustig eten voor we naar de hotelkamer gingen. Maar het kwam ook weleens voor dat een stel zo veel zin had in het tweede deel van de date, dat ze spontaan besloten het eerste deel over te slaan en ik dus meteen verzocht werd naar de hotelkamer te gaan om daar een paar uur te knallen.

Het kan voorkomen dat ik vier uur aan één stuk door sta of lig te seksen en dat gaat echt niet lukken op een halflege maag

Wat ook wel gebeurt is dat een stel of dame alleen zo nerveus is dat er weliswaar veel en goed eten besteld wordt, maar er nauwelijks van gegeten wordt. Natuurlijk kan ik zelf gewoon eten als mijn klanten het niet doen, maar het voelt toch een beetje gek om hele borden leeg te gaan zitten eten terwijl mijn tafelgenoten nauwelijks naar het eten omkijken. Daarbij lenen de gesprekken die ik met klanten heb er zich vaak niet zo voor om er heel uitgebreid bij te gaan zitten schransen. 

Soms delen mensen heel kwetsbare en gevoelige dingen over hun privéleven en leggen ze bijvoorbeeld uit hoe hun leven eruitziet en hoe ze ertoe gekomen zijn om mij juist op deze avond te laten komen. Als iemand uitgebreid over het lange ziekbed van haar man of een verdrietige periode met haar kinderen zit te vertellen, wordt van mij toch verwacht dat ik meer doe dan alleen maar met mijn mond vol te gaan zitten knikken. 

Dus ondanks dat er vaak enorm lekker eten op tafel staat, eet ik er meestal maar mondjesmaat van. Terwijl ik natuurlijk wel veel voeding nodig heb. Sowieso sport ik enorm veel en heb ik daar mijn eiwitten, koolhydraten en vetten voor nodig. Maar daarnaast lever ik op een gemiddelde date een behoorlijke lichamelijke inspanning. Het kan voorkomen dat ik vier uur aan een stuk door sta of lig te seksen en na een paar slokjes water ga ik met sommige klanten dan nog even door. Dat gaat niet lukken op een halflege maag, zo heb ik al vroeg in mijn carrière gemerkt. Ik stond dan na zo’n avond half draaierig bij een tankstation wat Snickers weg te werken omdat ik zo slap was van de honger. Sindsdien eet ik altijd een volledige maaltijd voor vertrek. Een beetje bijeten voor de gezelligheid lukt me altijd wel, sowieso kun je in dit werk beter iets te veel eten dan te weinig. 

Voor drinken geldt trouwens precies het tegenovergestelde. Ik drink meestal amper. Mensen laten vaak de duurste flessen wijn aanrukken als we ergens hebben afgesproken. En natuurlijk schenken ze voor mij ook een glaasje in. Maar als ik heel eerlijk ben, heb ik daar aan het einde van de avond vaak nog steeds nauwelijks van gedronken. Ik nip mee voor de gezelligheid, maar voor mij hoeft het niet zo. Ik ben überhaupt niet zo’n drinker, omdat ik graag goed voor mijn lichaam wil zorgen. Maar los daarvan vind ik het ook heel onverstandig om veel te drinken bij een date.

Sowieso moet ik natuurlijk nog naar huis rijden na afloop, maar minstens zo belangrijk: ik ben er verantwoordelijk voor dat de avond goed verloopt en iedereen er een goed gevoel aan overhoudt. Dan is het niet handig als ik aangeschoten ben en mijn eigen grenzen en die van de anderen niet meer secuur in de gaten kan houden. Dus, zelfs als er de heerlijkste cocktails of champagnes geserveerd worden, zul je mij niet veel zien drinken. Ja water, dat drink ik wel veel. Is wel nodig ook. Of ik nou wel of niet (veel) gegeten heb, dorst krijg ik uiteindelijk altijd wel.

VOLGENDE WEEK: ONTMOETING MET EEN HEEL BIJZONDER STEL.