@media (max-width: 679px){#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a1dfc43ed2 img{#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{width: 624px;height: 468px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a1dfc43ed2 img{#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{width: 980px;height: 735px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1000px){#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a1dfc43ed2 img{#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1001px) and (max-width: 1440px){#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a1dfc43ed2 img{#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{width: 1400px;height: 788px;}}@media (min-width: 1441px){#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{background: #eee;}#fig-614a1dfc43ed2 img{#fig-614a1dfc43ed2 img.lazyloading{width: 1900px;height: 814px;}}Hoe schrijver Richard Klinkhamer zijn grote liefde Hannie om het leven bracht

Hoe schrijver Richard Klinkhamer zijn grote liefde Hannie om het leven bracht

Negen jaar hield hij vol dat Hannie was weggelopen. Pas toen haar lijk werd gevonden, bekende Richard Klinkhamer dat hij haar had vermoord. Wat bracht hem tot die daad, nu precies dertig jaar geleden? Zijn ellendige jeugd, zijn drankmisbruik of zijn killers­mentaliteit uit het Vreemdelingenlegioen? Een voorpublicatie uit het boek Moordfamilies van de onlangs overleden journalist Ton van Dijk.

De verstikte, dode klei waar vroeger het schuurtje stond, moest maar eens diep omgespit worden om mooie grond naar boven te halen. Na het middageten begon Jan Dijkstra van loonbedrijf Venema met zijn zware rupskraan de klei tot zo’n anderhalve meter onder het maaiveld om te woelen.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Toen kwam de bak omhoog en tussen de tanden hing een lap plastic. Er viel een stuk bot naar beneden, misschien wel 25 centimeter lang. Jan Dijkstra keek in het gat. Er lag iets wat op het heupgewricht van een mens leek.

Jan belde zijn baas. Die kwam direct.

Ze vonden nog meer botten onder het gescheurde plastic, en een glazen pot met, naar later bleek, krantenknipsels over de verdwijning van Hannie Klinkhamer. Er kwam een vieze geur uit het gat. Venema belde de politie. Die was razendsnel present. Eindelijk, na negen jaar, werd in de namiddag van 3 februari 2000 het lichaam van Hannelore Laurentia Klinkhamer-Godfrinon gevonden. Gewoon, onder de grond van het schuurtje bij het huis waar zij samen met de schrijver Richard Klinkhamer dertien jaar had geleefd, liefgehad en ruziegemaakt.

Ziedende ruzie

Het bord Modderland staat er echt, aan de noordoostkant van Finsterwolde. Daar begint de laatste weg van Nederland naar de buurtschappen Ganzedijk en Hongerige Wolf, om uiteindelijk dood te lopen tegen de zeedijk van het Dollardgebied. Het stuk tussen Ganzedijk en Hongerige Wolf heet de G. Gernaatweg. Geen rijke boerenhoeven uit het Oldambt. Een paar plukjes kleine, lage arbeiderswoningen van nog voor de crisisjaren en een handvol eenvoudige plattelandshuizen. Een vaart erlangs, een landschap van vette klei, tarwe, aardappelen en bieten tot waar hemel en aarde elkaar raken. Het lijkt of de huisjes dicht bij elkaar beschutting zoeken tegen de enorme leegte. Voor en achter niets dan ruimte, maar tussen de huizen kijken de buren bij elkaar op het pad en in de kamer.

In 1978 trouwden Richard Klinkhamer en Hannie Godfrinon en kochten nummer 21 aan de G. Gernaatweg.

Ze hadden kennissen in Finsterwolde, Richard wilde de ruimte en de rust om te schrijven, via via hoorden ze dat het simpele huis met een heel lange maar smalle tuin te koop was. Het huis kwam op naam van Hannie te staan, een cadeautje voor de oogappel voor wie Richard zijn kinderen had verlaten. Hannie leefde er tot 30 januari 1991.

Het was hartje winter, strenge vorst. Hannie had gewinkeld. Ze kwam die namiddag thuis, de buren hoorden later het heftige geschreeuw en gegil van een ziedende ruzie. Toen werd het stil.

'Dat vreemdelingenlegioen heeft iets mythisch voor mannen. Terwijl het een verschrikking is voor een jongen van 18 tussen al die psychopaten'

Na de avond van die dag heeft niemand Hannie ooit nog gezien.

ls een ongelukkige jeugd een goudmijn voor een schrijver is, dan is de goudmijn heel groot van Klinkhamer, de schrijver, die graag alleen bij zijn achternaam genoemd wordt. Zijn moeder, Maria Vogelauer, is een Duits-Oostenrijkse die met de golf dienstmeisjes tussen de wereldoorlogen in Noord-Holland aanspoelt. Zijn moeder heeft, zoals Klinkhamer dat omschrijft, ‘das gewisse Etwas’, een sensuele uitstraling die alle mannenharten op hol doet slaan.

Ze trouwt met Jacob Klinkhamer, de groenteboer en kruidenier die aan de deur kwam waar zij haar dienstje had. Richard is het derde kind, geboren op 15 maart 1937. Jacob Klinkhamer is gek op Maria, maar zij is hem niet trouw. Vader vergeeft het haar bijna altijd, behalve als ze zwanger raakt van de dorpsveldwachter, de biologische vader van Richard. Bij de scheiding wordt Richard aan moeder toegewezen, maar zij kan of wil niet voor hem zorgen en geeft de kleine van 3 met verlofgangers mee op de trein naar familie in Oostenrijk.

In de Tweede Wereldoorlog woont moeder in Amsterdam en verloochent haar nationaliteit niet, Duitse soldaten zijn haar beste vrienden. Als Oostenrijk valt, verkrachten de Russen de tante bij wie Richard woont en vermoorden een aantal mensen in het dorp. De 8-jarige Richard wordt weer op de trein gezet, nu de andere kant op. Zijn moeder zit in Nederland als kaalgeschoren moffenhoer in de gevangenis. Het Rode Kruis verzorgt tijdelijk een opvanggezin. Richard spreekt Duits, geen taal waarmee hij in Amsterdam makkelijk vriendjes maakt, het lijkt alsof de oorlog voor hem dan pas begint.

Als zijn moeder vrijkomt, gaat hij bij haar wonen. Ze speelt de hoer om in leven te blijven, vast werk wil niemand haar geven. Ze zwerven van het ene adres naar het andere. Richard denkt wel ‘dertig keer’ verhuisd te zijn. In Blaricum kan moeder werken bij een familie, maar haar baas kan niet van haar afblijven. Ze weet uiteindelijk werk te vinden bij een Russische familie in Zwitserland. Ook daar kan de heer des huizes haar gewisse Etwas niet weerstaan. De verhouding komt uit en moeder en kind worden met 5000 Zwitserse franken op straat gezet. Het kind krijgt onderdak bij een pastoor, de moeder knoopt een relatie aan met een niet onbemiddelde Joodse zakenman. Die mag niet van haar verleden en van haar zoontje afweten en Richard wordt wederom, met een kaartje om zijn nek, op de trein gezet en afgeleverd bij een ‘tante’: de weduwe van de inmiddels gestorven veldwachter. Tante leeft nog maar een halfjaar; de kleine Richard is er getuige van als zij op een morgen bij het ontbijt voorover valt met haar hoofd in haar bord pap. Dood.

Benieuwd naar de rest van het verhaal? Lees het in de nieuwste Panorama of bekijk het op Blendle.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws