doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Bij de politierechter: 'Vergeet uw bagage niet'

Elke treinreiziger kent het: je dommelt weg in de trein en stelt bij het ontwaken tevreden vast dat je tas nog naast je ligt. Want dat is geen zekerheidje.
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
Bij de politierechter: 'Vergeet uw bagage niet'

Een trein rolt station Den Haag HS binnen. In de tweede klas ontwaakt een man uit een middagdutje. Als hij zich uitrekt, valt zijn blik op het bagagerek boven zijn hoofd, de plek waar zijn zwarte rugzak lag. Die ligt er nu niet meer. In één klap is de man wakker. Zijn tas! Waar is zijn tas? Verschrikt schieten zijn ogen door de trein die inmiddels het perron heeft bereikt en piepend tot stilstand komt.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Een medepassagier zoekt oogcontact met hem en gebaart richting de eerste klas. De man springt overeind en loopt erheen. Daar ziet hij een licht getinte man met een zwarte jas zich haastig uit de voeten maken. Het lijkt op vluchten. De treindeuren gaan open. Beide mannen verlaten de trein. Op het perron achterhaalt de een de ander en houdt hem staande. “Mijn tas! Mijn tas! Waar is mijn tas!” roept de bestolen man. Een beveiliger komt op het tumult af en vraagt wat er aan de hand is. “Deze man heeft mijn tas gestolen!”

Op het moment dat hij zijn beschuldiging uit, beseft hij dat dat wellicht een wat al te voorbarige conclusie is. De man die hij als dief aanwijst heeft zijn tas helemaal niet bij zich. “Wacht hier!” gebiedt de bestolen man en snel rent hij terug de trein in, op zoek naar de man die hem naar de eerste klas-coupé dirigeerde. Samen komen ze even later terug.

Als ook de politie is gearriveerd doet de ooggetuige zijn verhaal. Hij vertelt dat hij in dezelfde coupé zat als de man die zijn rugtas kwijt is. Terwijl hij sliep kwam een licht getinte man in het gangpad staan. Hij droeg een zwarte jas met achterop in grote letters de merknaam ‘Nickelson’. Opzichtig inspecteerde hij de bagagerekken. Zeker een halve minuut lang, zo verklaart de getuige. Op het moment dat de trein het station binnenreed, greep de man de zwarte rugzak uit het rek boven de slapende eigenaar en verdween richting eerste klas, zegt de getuige, die bevestigt dat de politie de juiste man te pakken heeft.

Schijn tegen

Die man is Ahmed* (40). Wellicht had hij er verstandig aan gedaan vandaag niet zijn zwarte Nickelson-jas aan te trekken, maar daarvoor is het nu te laat. Hij heeft bovendien niets met de diefstal te maken, zegt hij.

“Waarom zette u het dan op een rennen?” vraagt de rechter.

“Omdat ik een stoptrein moest halen,” zegt Ahmed volstrekt aannemelijk.

Zijn advocaat valt hem bij. Volgens haar is het bewijs tegen Ahmed nihil. De enige reden dat hij nog altijd als verdachte wordt aangemerkt is zijn strafblad. In de afgelopen twee jaar werd hij vijf keer veroordeeld voor verschillende diefstallen. “Mijn cliënt heeft wellicht de schijn tegen,” zegt ze, “maar dat betekent niet dat u voor zijn veroordeling minder wettig en overtuigend bewijs nodig heeft dan voor een ander.”

Ahmed wordt door slechts één getuige als dader aangewezen, stelt zijn advocaat vast. Andere treinreizigers zijn door de politie niet gehoord. De tas werd bovendien nooit in Ahmeds bezit aangetroffen, al werd hij later wel in de bewuste eerste klas-coupé teruggevonden.

“Al met al veel te weinig voor een veroordeling,” concludeert ze.

Maar daar denkt de rechter anders over. En omdat het Ahmeds zoveelste diefstal is, valt de straf ook niet bepaald mee: twee maanden cel.

* De namen in deze rubriek zijn om privacyredenen gefingeerd.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws