doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Er staat een paard in de prijzenkast

Een goedgevulde prijzenkast is het ultieme bewijs voor een geslaagde sportcarrière, maar gelukkig belanden niet alle gewonnen trofeeën in die prijzenkast. Een paard gaat na verloop van tijd toch wat stinken. Om over 73 kilo camembert nog maar te zwijgen.
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
Er staat een paard in de prijzenkast

Verliezers kunnen lastig zijn, maar winnaars niet. Winnaars klagen niet en stellen geen onnodige vragen. Die bestijgen het podium, laten zich bejubelen en poseren daarna uitgebreid voor de fotografen met hun pas gewonnen trofee. Wat dat precies is, maakt hen niets uit. Winnaars pakken alles aan, zo is in het verleden wel gebleken. Van glazen dildo’s tot een tros bananen, en van een paard tot een bouwkavel boven de poolcirkel. Van harte gefeliciteerd en veel plezier ermee! Een overzicht.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Een zwaard Ronde van Spanje

De wielrenner Paolo Bettini, alias ‘de Krekel’, won in zijn carrière zo’n beetje alles wat er te winnen viel, waaronder ook de zesde etappe van de Ronde van Spanje in 2008, met aankomst in Toledo. Even later, op het podium, schrok de destijds regerend wereldkampioen zich een ongeluk toen hij iemand met een gigantisch zwaard op zich af zag komen. Net toen hij het op een rennen wilde zetten, viel het kwartje. De regio waarin Toledo ligt, is beroemd om zijn staalproductie. Het zogenaamde Toledo-staal zou harder zijn dan welk ander staal dan ook. Zelfs de Romeinen maakten er al hun zwaarden van. Het exemplaar dat Bettini won was bijna groter dan de 1,69 meter lange Italiaan zelf.

Bier Primus Classic

Nadat Greg van Avermaet in 2014 de loodzware Primus Classic op zijn naam heeft geschreven, een wedstrijd waarvan de finishlijn voor de poorten van de Primusbrouwerij in Haacht is getrokken, denkt hij het zwaarste wel te hebben gehad. Dat valt tegen. De organisatie duwt hem doodleuk een bierfust in zijn handen met het vriendelijke verzoek of hij het voor de aanwezige fotografen even boven zijn hoofd wil houden. Al gokken wij erop dat het leeg is.

De Primus Classic, een koers die inmiddels ter ziele is, was overigens niet de enige die de renners uitbetaalde in bier. De Almelose wielrenner Wim Kleiman won bij de ‘beersprint’, een tussensprint tijdens de Engelse wielerwedstrijd Rutland-Melton International Cycle Classic, zijn eigen gewicht in bier. 82 kilo om precies te zijn. De Deen Lars Bak hoefde er in de Giro d’Italia van 2017 zelfs niet eens voor te sprinten. Op de dag van de koninginnenrit, waarin de renners de meest verschrikkelijke bergen over moesten, stelde een brouwer uit medelijden honderd flesjes Kwaremont, een Belgisch bier dat zich graag profileert als het ultieme koersbier, ter beschikking aan de zwaarste renner van het peloton. Lars Bak was de gelukkige.

Een staande klok NASCAR racing

Degene die de race op de Martinsville Speedway in Ridgeville (Virginia) wint, die weet wel hoe laat het is. Richard Petty helemaal. Als een van de meest succesvolle NASCAR-coureurs ooit won hij er maar liefst vijftien keer. Dat leverde hem dus vijftien van dit soort kolossale, staande klokken op. De organisator van de race introduceerde de ietwat eigenaardige prijs in 1964, nadat meerdere echtgenotes van oud-winnaars hun beklag hadden gedaan over de vorige potsierlijke trofee die hun huiskamer ontsierde. De Martinsville Clock wordt ook nu nog elk jaar beschikbaar gesteld door een plaatselijke meubelzaak.

Een koe Wereldbeker skiën, Val d’Isère

Behalve ’s werelds beste skiër was Lindsey Vonn waarschijnlijk ook ’s werelds grootste dierenvriend, maar dat wisten de organisatoren van de wereldbekerwedstrijd skiën in Val d’Isère duidelijk niet. Kort nadat haar in 2005 op het podium een koe was overhandigd, kreeg ze van de organisatie te horen dat ze het beest niet daadwerkelijk mocht houden. Dat was alleen voor de foto’s en de publiciteit geweest. In plaats daarvan kreeg ze een cheque van 5000 euro. Vonn kookte van woede. Ze hoefde geen cheque. Ze wilde de koe en niets anders. Haar coach moest tot diep in de nacht onderhandelen, maar hij kreeg het voor elkaar. De koe, die volgens de wedstrijdorganisatie veel meer waard was dan 5000 euro, mocht mee. Later bleek de schadepost voor de organisatie nog veel groter: de koe bleek zwanger. Negen jaar later, in 2014, was de prijs in Val d’Isère een gigantische Beaufort-kaas in plaats van een koe. Maar toen bleek dat Vonn in de afdaling opnieuw de snelste was, durfde men daar niet mee aan te komen. In allerijl werd bij een plaatselijke boer nog snel een kalf voor haar geritseld.

Vonn is overigens lang niet de enige sporter die aan haar carrière een bescheiden veestapel overhield. Ook veel wielrenners werden onbedoeld veehouder. Zo zat de Australiër Robbie McEwen in 2004 na het winnen van een Touretappe ineens opgezadeld met een koe, en kwam de Belg Tom Steels na de Tour van 1999 doodleuk thuis met een paard. De winnaar van de Bretonse eendagswedstrijd Tro Bro Léon rijdt bovendien nog elk jaar naar huis met een levende big in zijn kofferbak.

Een glazen dildo LPGA Long’s Drugs Challenge

De LPGA Long’s Drugs Challenge: de naam van het golftoernooi voor vrouwen, dat jarenlang deel uitmaakte van de Amerikaanse protour, roept wellicht associaties op met bepaalde geestverruimende middelen, maar niets is minder waar. Het toernooi werd gesponsord door een groot farmaceutisch bedrijf, vandaar de naam. Al kun je je wel afvragen wat de ontwer per van de bijbehorende trofeeën precies geslikt had? Ondanks de ietwat suggestieve vorm ervan – of juist dankzij die vorm – was winnares Christie Kerr er in 2002 zo te zien dolgelukkig mee.

Benieuwd naar de rest van het artikel? Lees het hele verhaal in de nieuwste Panorama of op Blendle.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws