doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Column Vico Olling: 'Een onheilspellend voorgevoel'

Elke week schrijft onze chef misdaad Vico Olling een column over wat hem opvalt in de crimewereld. Deze week: Een interview met een man wiens vader stierf tijdens een gangsteroorlog.
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
Column Vico Olling: 'Een onheilspellend voorgevoel'

"Ik heb het nu eindelijk een beetje een plaats kunnen geven, maar ik heb het er ook heel erg moeilijk mee gehad. De dood van mijn vader heeft een heel grote rol gespeeld in mijn leven.”

Hij zat schuin tegenover me aan een tafeltje in de lobby van een Amsterdams hotel waar we hadden afgesproken. Hij was nu een jaar of veertig.

Ongeveer vijftien jaar geleden werd op klaarlichte dag zijn pa doodgeschoten. Het was midden in de gangsteroorlog binnen de Hollandse netwerken die toen in de straten van vooral Amsterdam en omstreken zorgde voor bloedvergieten. Ze vielen bij bosjes en hun namen zijn genoegzaam bekend: Thomas van der Bijl, Evert Hingst, George van Kleef, Henk Boom, Cor van Hout, Martin Hoogland, Jules Jie, Willem Endstra, George Plieger, Kees Houtman… Nu hebben we het vaak over de Mocro Maffia en dat deze lieden totaal geen respect meer hebben voor het leven van anderen, maar we lijken totaal vergeten dat in deze tijd, zo van 2000 tot 2006, er ook niets en niemand ontziend op los geknald werd op straat. De meeste liquidaties zijn onopgelost.

Voor me zat de zoon van een van de mannen die toen het leven heeft gelaten. Hij vertelde liefdevol over zijn pa. Zei met een trotse glimlach om zijn mond dat hij altijd van anderen hoorde dat hij zo op hem leek, in zijn lopen en in zijn doen. Hij vertelde ook dat ze regelmatig contact hadden met elkaar, dat ze altijd moesten lachen samen en dat zijn vader op de dag dat hij werd doodgeschoten toevallig een keer ‘ik hou van je’ had gezegd tegen hem. Dat zijn vader dat ineens zo tegen hem zei was op dat moment een verrassing voor hem. Nog geen twee uur later hoorde hij op het nieuws dat zijn pa was doodgeschoten.

Ik vroeg aan hem of zijn pa misschien een voorgevoel had. De zoon dacht van wel. “Hij wist volgens mij wel dat er iets aan zat te komen, ja,” zei hij tegen me. Zou er iets bestaan als een voorgevoel? Je hoort weleens dat mensen denken dat er iets staat te gebeuren en dan gebeurt het ook echt, maar dat is vaak na een paar dagen of weken. Dan is er in de tussentijd al zoveel gebeurd dat je kunt kiezen uit al die gebeurtenissen: “Dit is het! Dit voorvoelde ik!” Maar deze moord gebeurde zo snel na die liefdevolle ontboezeming van die man naar zijn zoon toe. Dat is bijna eng. Dat kan bijna geen toeval meer zijn.

Ik keek naar de man tegenover me.

Hij was stoer, groot en zag er sterk en vitaal uit. Toch zag je aan hem dat hij iets met zich meedroeg. Hoeveel mensen zoals hij zouden er rondlopen in Nederland?

Laatste nieuws