doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Column Vico Olling: 'Praten over ratten'

Elke week schrijft onze chef misdaad Vico Olling een column over wat hem opvalt in de crimewereld. Deze week: een bizar verhaal over iemand die dubbelspel speelde.
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
Column Vico Olling: 'Praten over ratten'

"Die moet je vergeten." Dat zei een crimineel eens tegen me toen in het nieuws was gekomen dat een lid van zijn organisatie was overgestapt naar de andere kant, naar justitie. Hij was gaan verklaren over zijn voormalige vrienden en de man die op dat moment voor mij zat. “Die moet je vergeten,” zei hij over hem. Afgeschreven, doet er niet meer toe, dood.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Maar mijn gesprekspartner kon toch aardig in de problemen komen door die verklaringen, was mijn inschatting. Dat had ik verkeerd gezien. Mijn gesprekspartner keek naar de situatie waarin hij nu beland was en zag meteen mogelijkheden om zich tegen de verklaringen te verdedigen: “Dat is het verhaal van maar één iemand, die met deze actie ook nog eens bewijst niet betrouwbaar te zijn. Die verklaringen zeggen niets. Het gaat om steunbewijs. En dat kunnen ze niet vinden, want dat is er niet.” Toch zit mijn gesprekspartner van toen al een tijdje vast en lijkt het einde nog niet in zicht te zijn.

“Ja, het klinkt misschien een beetje smerig, maar die kerel hield dus gewoon van poepseks. Die vond het heerlijk als een vrouw boven zijn hoofd ging hangen en dan zo een drol op zijn hoofd legde. Zou het echt waar zijn?”

Het verhaal was zo bizar dat de verteller ervan bevestiging moest zoeken bij zijn maat, een andere crimineel. Die knikte en zei dat het echt waar was.

De man die van deze bizarre vorm van seks zou houden, was vroeger een vriend van mijn twee gesprekspartners; zij waren partners in crime. Laten we de man om wie het gaat voor het gemak Robert noemen. Samen met Robert hadden mijn gesprekspartners zich beziggehouden met illegale zaken. Daarbij hadden ze veel geld verdiend. Maar Robert speelde dubbelspel. Hij lulde met de politie over de handel en wandel van de criminele organisatie.

Dat is nergens officieel bevestigd, maar in de onderwereld kan dat soms ook niet. En in de onderwereld kan zo’n vermoeden soms al dodelijk zijn. Robert was alweer een paar jaar geleden geliquideerd. Zijn liquidatie staat overigens nog steeds als onopgelost in de boeken.

Hoewel mijn gesprekspartners zeker mooie tijden kenden met Robert, hadden ze door dat rat-verhaal geen goed woord meer voor hem over. Zelfs na zijn dood werd hij beschimpt. Ik weet eigenlijk niet of het waar is, maar het maakt me ook eigenlijk helemaal geen drol uit. Ik zat totaal niet te wachten op die wetenschap, maar toch konden mijn gesprekspartners het niet laten om dit met mij te delen. Elke keer als ik een foto zie van ‘Robert’ denk ik toch heel even aan dat verhaal. Dat hebben mijn gesprekspartners dan toch maar weer bereikt.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws