doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Bij de politierechter: 'Ik heb alles verpest'

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar wel het vermelden waard. Zoals deze, uit de Panorama van februari dit jaar.
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
Bij de politierechter: 'Ik heb alles verpest'

Het mooie van werken bij een reisbureau is dat je je eigen vliegtickets kunt betalen met het geld van een ander. En dan maar hopen dat niemand het merkt.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Met een ferme zelfverzekerde tred stapt de van oorsprong Surinaamse Melissa* (35) door het gangpad op de rechter af. Hoewel ze niet de indruk wekt er behoefte aan te hebben, heeft ze voor moral support vandaag haar vader meegenomen naar de rechtbank, maar verder dan de gang komt de goede man niet omdat zijn dochter hem er niet bij wil hebben tijdens de behandeling van haar zaak. Niet omdat ze geheimen heeft voor hem, maar wel omdat ze zich te zeer schaamt voor haar eigen daden, zo vertelt Melissa de rechter desgevraagd. Die daden stammen van opvallend lang geleden. Van juni 2017 om precies te zijn. Nou blijven zaken bij het OM wel vaker verbazingwekkend lang op de plank liggen, maar in dit geval heeft Melissa de vertraging vooral aan zichzelf te danken. Ruim een jaar zat ze ondergedoken in het buitenland. Naar eigen zeggen niet voor justitie, maar voor een aantal mensen van wie ze de namen weigert te noemen.

“Ik werd gechanteerd destijds,” vertelt ze. “Ze hebben alles van me afgenomen. Elke cent. Toen heb ik een aantal verkeerde keuzes gemaakt.”

“Kunt u daar iets meer over vertellen, over die chantage?” vraagt de rechter.

“Daar wil ik niets over zeggen,” zegt Melissa. “Behalve dat ik spijt heb van de beslissingen die ik heb genomen en de mensen die ik heb vertrouwd. Ik heb alles verpest.”

“Het zou voor ons begrip van uw zaak wel goed zijn als we iets meer weten,” zegt de rechter.

“Dat begrijp ik, maar ik ga daar niets over zeggen.”

“Is dat omdat u bang bent?”

“Ook,” zegt Melissa ontwijkend.

Ze werkte destijds als projectleider bij een zakelijk reisbureau, wat haar in staat stelde om op een onbewaakt ogenblik op kosten van enkele opdrachtgevers, stuk voor stuk grote internationale bedrijven, vier vliegtickets naar Orlando te boeken voor eigen gebruik. Tickets met een totale waarde van bijna 8500 euro.

De vakantie met haar ouders en een tante naar zonnig Florida was al lang daarvoor beklonken, maar wat haar familie niet wist, was dat Melissa het geld dat ze van hen had gekregen om de vliegtickets te boeken, nooit aan vliegtickets had uitgegeven. In plaats daarvan stond ze naar eigen zeggen elke cent ervan af aan de mensen door wie ze werd afgeperst. Omdat de afgesproken vertrekdatum onverbiddelijk naderde, ontkwam Melissa uiteindelijk niet aan de keuze: of open kaart spelen met haar familie en het hele chantageverhaal opbiechten, inclusief de ongetwijfeld pijnlijke aanleiding, of stug mooi weer blijven spelen en de vliegtickets op een andere manier ritselen.

Pas toen ze al lang weer terug was uit Florida ontdekte haar werkgever het bedrog. Hij ontsloeg haar op staande voet en deed gelijk aangifte. Melissa wachtte de dagvaarding niet af. Halsoverkop vertrok ze voor onbepaalde tijd naar Suriname, maar van uitstel kwam geen afstel. Zodra ze weer op Schiphol opdook, ruim een jaar later, werd ze door douanebeambten in de kraag gevat.

Voor de ‘verduistering in dienstverband’ legt de rechter haar een werkstraf op van 40 uur. Daarnaast zal ze de door haar gedupeerde partijen minimaal 4557,33 euro moeten terugbetalen. Via een civiele procedure kan ook de rest van de geleden schade, een bedrag van bijna 4000 euro, nog op haar worden verhaald.

*Alle namen in deze rubriek zijn om privacy-redenen gefingeerd.

Laatste nieuws