doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Sportcolumn: 'Geef die beker gewoon aan Atalanta'

Sportcolumn: 'Dylan Groenewegen is geen crimineel'

Iedere week schrijven onze Panorama-verslaggevers samen een column over wat hen opvalt in de sportwereld. Deze week: de desastreuze actie van Dylan Groenewegen.
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
Dylan Groenewegen

Micha Jacobs

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Het wielrennen is weer terug – halleluja – en de valpartijen waar je maag van omdraait dus ook. Arme Fabio Jakobsen. Nee, gelul natuurlijk: onfortuinlijke Fabio Jakobsen. Uitgerekend Dylan Groenewegen en Fabio Jakobsen, niet alleen de snelste sprinters van Nederland, maar misschien wel van de wereld, vlogen in de openingsrit van de Ronde van Polen zij aan zij naar de streep waarna Groenewegen de deur dichtgooide, zoals ze dat dan zeggen, daarna nog een elleboog uitdeelde waardoor Fabio uiteindelijk in de hekken belandde. Bloedend lag hij op straat. Als zelfs Lance Armstrong zegt dat hij nog nooit zo’n verschrikkelijke valpartij heeft gezien, dan weet je dat het menens is. Ik werd misselijk van die beelden, ook toen ik las dat hij in een Pools ziekenhuis zelfs na een vijf uur durende operatie in kunstmatige coma werd gehouden, maar ik werd net zo onpasselijk van de commentaren achteraf. Vooral Fabio’s ploegleider, de zelden bedachtzame Belg Patrick Lefevere, wenste Groenewegen in de gevangenis voor zo’n ‘criminele actie’. Ook al riep hij dat vlak na die valpartij in al zijn emoties: zo’n uitspraak vind ik laag. Alsof Groenewegen bewust iemand de hekken inrijdt en in coma fietst. Vallen hoort bij wielrennen, intimidatie ook, maar geen enkele renner wenst de ander geblesseerd, laat staan dood. Het is een mentaal spelletje van wie de grootste ballen heeft, alfamannetjesgedrag op een apenrots, dat nu een verschrikkelijk verloop kende. Zonder winnaar overigens: hier zijn twee slachtoffers in het spel. Ik wil niet weten met welk gevoel Groenewegen straks weer op z’n fiets zit, met zo’n populistische schreeuwlelijk als een Lefevere die hem achtervolgt in zijn ploegleiderswagen.

Een van de redenen waarom ik nooit een goede wielrenner zou kunnen zijn is omdat ik valangst heb. Nadat ik ooit de Mont Ventoux beklom, had ik na afloop meer kramp in mijn handen van het remmen in de afdaling dan in mijn benen van het klimmen. Onbevreesd zijn maakt de renner, en dat is waarom we zo graag naar wielrennen kijken. Als je wilt dat renners op het randje fietsen, dan moet je ook accepteren dat een renner er soms overheen gaat, zonder dat ik daarmee die dollemansactie van Groenewegen goedkeur. Of zeg ik nou iets heel geks?

Jochem Davidse

Weet je wat gek is? Een dag voordat Groenewegen zijn landgenoot in de hekken reed, vaagde een gigantische explosie half Beiroet van de kaart. Meer dan honderdvijftig doden, duizenden gewonden en een halve stad dakloos. Elders in dit blad tikte ik een fotobijschrift over het drama, maar hoe indrukwekkend de beelden ook waren, ze emotioneerden mij nauwelijks.

Van het nieuws dat een dag later uit de Ronde van Polen kwam was ik zelfs fysiek naar. Ik kreeg het niet uit mijn kop. Dat had meer met Groenewegen te maken dan met Jakobsen. Als het nieuws was geweest: ‘Fabio Jakobsen op intensive care na zware valpartij’, dan was de impact anders geweest. Wielrenners vallen. Soms valt de schade mee, soms liggen ze flink in de kreukels en soms zijn de gevolgen verschrikkelijk. Het is onderdeel van de sport en negen van de tien keer is het niemands schuld. Maar dit keer dus wel. Terwijl alles en iedereen zich na het incident op het belangrijkste slachtoffer concentreerde, die vechtend voor zijn leven tussen de dranghekken lag, maakte een fotograaf een foto van de weglopende dader. Dat beeld fascineerde me. Dat gedrongen, massieve lijf in een gehavend wielerpak. Wezenloos en eenzaam liep hij door de aankomstzone. Achter hem het tumult van wat hij had aangericht. De sirenes van de ambulance. Het klikken van de camera’s. De hysterie. De blinde paniek. Maar Groenewegen liep weg van de plek des onheils. Wat moest hij anders? Op hem zat niemand te wachten.

Ik weet zeker dat hij kort nadat die foto werd genomen, ergens in een hoekje de ogen uit zijn kop heeft gejankt. Groenewegen is geen crimineel. Sterker nog, hij is een goed mens. De laatste keer dat zijn naam in het nieuws opdook, was ergens in mei, toen hij de koersloze dagen vulde door zichzelf kosteloos als fietskoerier te verhuren aan wildvreemde ouderen en andere kwetsbaren die vanwege het coronavirus zelf niet naar de supermarkt konden of durfden. Het is wellicht wat zoetsappig om het erbij te halen, maar het zegt iets.

Dat Groenewegen zich tegenover een rechtbank zou moeten verantwoorden voor zijn daden is onzin, maar een flinke schorsing lijkt mij op z’n plaats. Als hij überhaupt ooit nog op het hoogste niveau terugkeert. Gek genoeg vraag ik mij dat bij Groenewegen minstens zo hard af als bij Jakobsen.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws