doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Bij de politierechter: 'Zal ik even mijn broek laten zakken?'

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar wel het vermelden waard. Zoals deze.
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
politierechter

Kevin staat vandaag terecht, maar hij heeft verschrikkelijk veel last van zijn nieren. Hij vergaat van de pijn en kan nauwelijks plassen. Hij wil dat voor de rechter best even demonstreren.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Omringd door drie agenten komt Kevin (33) de zaal door een zijdeur binnen. Sinds zijn aanhouding, nu een ruim een week geleden, zit hij vast in de penitentiaire inrichting van Almere.

Wanneer de officier de tenlastelegging voordraagt, lijkt Kevin te grijnzen. Het valt ook de rechter op.

“Vindt u het grappig?” vraagt ze.

“Grappig?” vraagt Kevin.

“Omdat u zo zit te grijnzen?” verduidelijkt de rechter.

“Ik grijns niet,” zegt Kevin.

“Wat doet u dan wel?”

“Ik heb last van mijn nieren,” zegt Kevin terwijl hij naar zijn linkerzij grijpt en grimast. “Ik verga van de pijn.”

Zijn advocaat verduidelijkt: “Mijn cliënt is eerder deze week vanuit de PI naar het ziekenhuis vervoerd omdat hij niet kon plassen en erg veel pijn had. Over een paar dagen wordt hij geopereerd. Het zou daarom ook erg vervelend voor hem zijn wanneer hij na vandaag weer terug de cel in moet, dat zult u begrijpen.”

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_middle_article');

“Is daar ook medische documentatie van?” wil de rechter weten.

Er is helaas geen doktersverklaring, nee,” erkent de advocaat.

“Zal ik mijn broek even laten zakken?” stelt Kevin hulpvaardig voor.

Die suggestie negeert de rechter. Ze zet de zaak gewoon door. Er valt genoeg te bespreken. In een tijdsbestek van amper twee weken overtrad Kevin volgens de officier van justitie vier keer de wet. Eerst verduisterde hij een huurauto, een dure BMW X1, door hem niet op tijd in te leveren. Tot twee keer toe tankte hij de BMW vol en reed weg zonder te betalen. Eén keer met de slang van de pomp nog in zijn tank. Ook het vierde feit betreft diefstal. Uit de woning van zijn kersverse vriendin, die hem nog geen week eerder de sleutel had gegeven, zou hij twee gouden armbanden, een dure ring, een televisie en een multimediasysteem hebben gestolen.

Pijnscheut

Bekkentrekkend doorstaat (of veinst) Kevin de volgende pijnscheut. Hij heeft een strafblad van elf pagina’s, en de schijn dus stevig tegen, maar hij ontkent alles. De handtekening op het huurcontract van de BMW lijkt wel op die van hem, maar hij heeft hem zelf nooit gezet, beweert hij. Het is een vervalsing. Het tanken zonder te betalen was een foutje. Stom. Gewoon vergeten. Sorry. En de spullen van zijn vriendin zijn niet door hem gestolen, maar door iemand die hem in een kwaad daglicht wilde stellen. Hij heeft een sterk vermoeden door wie, maar die tip weigert de politie serieus te nemen.

Weer die pijnlijke bek. Zelf lijkt Kevin zijn matige verweer ook weinig kansen toe te dichten. Als hij vanmiddag naar huis wil, en niet terug naar de PI, dan zal hij het vooral van zijn nieren moeten hebben. Of van zijn acteertalent.

“Het zal u niet verbazen dat ik alle feiten bewezen acht,” begint de rechter het slechte nieuws. “En met uw gezondheid kan ik zonder medische verklaring geen rekening houden...”

Kevins straf bestaat uit een verplicht reclasseringstoezicht, het betalen van 1650 euro aan verschillende schadevergoedingen en vijf maanden celstraf waarvan twee voorwaardelijk. Hij gaat vanmiddag nog terug de cel in.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws