doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_menu_allpages');

Stop alsjeblieft met herhalen!

Haters van Lance Armstrong: F*ck you too!

Elke week schrijven Panorama-verslaggevers Jochem Davidse en Micha Jacobs samen een column over wat hen opvalt in de sportwereld. Deze week: Lance Armstrong
doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_below_image_article');
Lance Armstrrong

Jochem Davidse

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_top_article');

Lance Armstrong en zijn vriendin Anna Hansen steken samen de straat over. Daar, pal voor een café, staat een taxi op hen te wachten.

“Hey, are you Lance Armstrong?” vraagt een van de rokers die voor het café rondhangt.

“That’s me,” bekent de zevenvoudig Tour-winnaar.

“Fuck you! You fucking cheater! Fuck you!”

De man steekt er pontificaal zijn middelvinger bij op.

Andere rokers volgen zijn voorbeeld.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_middle_article');

Vlug springt Armstrong met zijn geliefde in de taxi. Begeleid door een soundtrack van fuck you’s rijden ze weg, maar nog voor ze de straat uit zijn heeft Armstrong zijn telefoon al gepakt en belt het café waarvoor hij zojuist verrot is gescholden.

Hij geeft zijn creditcardnummer door aan de barman en zegt hem dat alles wat er die avond in het café gedronken wordt voor zijn rekening is. Hij voegt er nog aan toe: “And tell them I send my love.”

Helaas zijn er geen beelden van het voorval, maar de manier waarop Armstong er in de nieuwe documentaire LANCE over vertelt laat weinig aan de verbeelding over. Vooral de vileine grijns bij de uitsmijter – and tell them I send my love – is veelzeggend. Lance Armstrong is een nare man. Wat dat betreft biedt de nieuwe documentaire nauwelijks nieuwe inzichten. En toch zat ik ruim drie uur lang op het puntje van mijn stoel. Of hij dit keer wel de waarheid en niets dan de waarheid vertelt kun je je afvragen (volgens zijn voormalig ploeggenoot Hamilton niet), maar het is fascinerend hoe ogenschijnlijk onaangedaan hij terugblikt op alles. Op zijn kansloos geachte strijd tegen de uitgezaaide kanker, op het werk van zijn Live Strong Foundation waarmee hij vele duizenden levens redde, op zijn dopinggebruik, op zijn leugens, op zijn machtsmisbruik en op de levens die hij in zijn nietsontziende eerzucht ruïneerde. Pas als het over Jan Ullrich gaat, een andere dopingzondaar die zich na zijn roemloze afscheid van de wielersport verloor in drugs, drank en vrouwen, rolt er voor het eerst een traan over zijn wang.

Jonathan Vaughters verwoordt het mooi aan het einde van LANCE: “Eigenlijk weet ik nog steeds niet of Lance Armstrong nou een slecht mens is die veel goede dingen heeft gedaan, of een goed mens die veel slechte dingen heeft gedaan.”

Mocht jij hem tegenkomen, zou jij hem de middelvinger geven?

Micha Jacobs

Lance een middelvinger? Hou toch op. Geef je Eddy Merckx dan ook een kopstoot als je ’m tegenkomt, of Joop Zoetemelk een knietje? Lance Armstrong is een sportman; geen moordenaar, verkrachter of slavendrijver (al denken zijn voormalige ploeggenoten daar wellicht anders over). Dat hij de eerste was die dopinggebruik professionaliseerde, betekent alleen maar dat de dopingzondaars vóór hem prutsers waren. Ik kan hier wel weer een verhaal ophangen over waarom sport per definitie oneerlijk is en je daarom ook maar beter alle doping vrij kunt geven (want dan weet je tenminste zeker dat iedereen volgens dezelfde spelregels speelt), maar ik ga ervan uit dat ook jij dat inmiddels inziet. Lance is gewoon een van de allergrootsten in, toevallig, een van de sporten waar ik het meest van hou, dus iedereen kan naar zijn hoofd smijten wat ie wil. Vind ik niet erg en hij al helemaal niet. Als ik zulke mafkezen voor de kroeg was tegengekomen en ik had net zoveel geld op de bank als Lance, dan had ik die rekening ook betaald. Sterker nog: ik zou tot sluitingstijd voor de deur hebben gewacht om met eigen ogen te zien hoe die dronken roeptoeters afdropen. Zelf geen meter kunnen trappen, maar wel met dubbele tong aan de zijlijn roepen: aan dat soort types mist de sportwereld niks. Misschien was je het alweer vergeten, maar deze week zou de Tour de France van start zijn gegaan. Ik weet niet hoe jij er de afgelopen jaren naar hebt gekeken, maar de Nederlandse successen verbloemen alleen maar dat de belangrijkste rittenkoers van het jaar veranderd is in een jaarlijks fietstochtje van correcte koorknaapjes. Sinds mannen als Armstrong, Pantani en Ullrich niet meer fietsen, renners die licht gaven in het donker zoveel als zij slikten en spoten, is er weinig meer aan, enkele cowboys als Peter Sagan en Julian Alaphilippe daargelaten. Het wordt eigenlijk pas opwindend als Lance Armstrong zich weer eens in Frankrijk laat zien. De Fransen kunnen zijn bloed nog steeds wel drinken, en misschien moeten ze dat ook maar eens een keer doen: wellicht dat ze dan wat harder gaan fietsen.

Als de dope er met karrenvrachten in is gegaan, dan zal er vast nog wel iets achtergebleven zijn in dat lijf van hem. Fuck them.

doDisplay('div-gpt-ad-PanoramaNL_in-content_bottom_article');

Laatste nieuws