Bij de politierechter: een gebed zonder stilte

“Nederland is een vrij land waarin elke godsdienst, ook die van meneer, beleden mag worden. Maar het is natuurlijk niet zo dat iedereen massaal de adem moet inhouden omdat meneer aan zijn gebed begint. Zo werkt het hier niet. Zolang zijn buurvrouw zich aan de wet houdt, mag zij in haar eigen huis doen wat zij zelf wil.”

@backlink(155665)

Het standpunt van de officier is glashelder, maar niet voor Hassan (26), die half verscholen achter de tolk naar de vertaling luistert. Hassan spreekt geen Nederlands, hoewel dat volgens de officier niet helemaal waar is. Zijn bejaarde buurvrouw verklaarde bij de politie namelijk dat hij onlangs nog tegen haar zei dat hij haar ‘kapot ging slaan’. In het Nederlands. En met een baksteen in zijn hand. Die baksteen ontkent Hassan niet. Hij was kwaad, razend zelfs, maar hij heeft niet gezegd dat hij haar kapot ging slaan, zo laat hij de tolk nog maar eens benadrukken. Nooit. Hij is een moslim!

In Kollumerzwaag zijn ze best wat gewend, maar een luid biddende moslim hoor je er niet elke dag. Althans, niet voordat de Servische vluchteling Hassan er kwam wonen. Nu hij er wel woont, en dat is nu al ruim een jaar, hoort zijn buurvrouw vijf keer per dag een luid biddende moslim. Zelf zegt ze dat ze daar geen enkel probleem mee heeft, maar volgens Hassan liegt ze. Hoe kan het anders dat elke keer als hij op zijn gebedsmatje knielt en zijn gebeden aanheft, er opeens woest op de muur wordt gebonkt?

Een jaar lang negeerde Hassan het. Niemand die tussen hem en Allah kwam, zijn buurvrouw al helemaal niet,  maar tijdens de laatste ramadan trok hij het niet meer. Door het vasten was hij al meer prikkelbaar dan anders en behalve gebonk op de muur, maakte zijn buurvrouw nu ook geluiden die hij niet gelijk kon thuisbrengen, maar die hij omschrijft als ‘raar’ en ‘heel vervelend’ en als ‘duidelijk bedoeld om hem te irriteren’. En dat lukte. Zo kon hij niet bidden!

Ziedend liep hij de deur uit, griste een rondslingerende baksteen van de grond en beukte er hard mee op de voordeur van zijn buurvrouw. Die is blijkbaar niet bang uitgevallen, want ze deed gewoon de deur open. Ze zag haar buurman briesend voor zich staan. Een baksteen dreigend in de aanslag. “Ik zal u kapot slaan,” zei hij, maar hij sloeg niet. Een overbuurman zag het van een afstand gebeuren en belde de politie.

De bejaarde buurvrouw is zich van geen kwaad bewust. Ze heeft totaal geen last van Hassan. Waarom zou ze in godsnaam, of in die van Allah, op de muur bonken? Maar volgens Hassan is het gewoon treiteren wat zij doet. Kinderachtig gedrag. Al geeft hij wel toe, zo laat hij via zijn tolk weten, dat hij zich schaamt voor zijn reactie. “Hij wil geen problemen, hij wil alleen rust.”

Rust krijgt hij niet. Wel een taakstraf van veertig uur. Plus een inburgeringsadvies van de rechter: “In Nederland bellen wij meestal gewoon aan wanneer we bij iemand voor de deur staan.”

@backlink(155613)