Scheidsrechter Bas Nijhuis: “Een dag niet getrokken is een dag niet geleefd!”

Bas…
“Wegwezen of je krijgt een kaart!”
Eh, we willen gewoon…
“Niks mee te maken! Wegwezen!”
Je staat nu niet op het veld, Bas.
“Commentaar op de leiding? Hier! Geel!”
We stellen alleen maar…
“Moet ik je naar de tribune sturen?”
Nee, maar…
“Nou dan! Voetballen!”
Ben je altijd zo?
“Hoe bedoel je?”
Nou, je gedraagt je blijkbaar ook buiten het veld als een scheidsrechter.
“Sorry, dat is niet de bedoeling. Weet je wat, ik zal die gele kaart seponeren bij de KNVB.”
Fijn. Zullen we opnieuw beginnen?
“Is goed.”
Bas…
“Stop. Ik heb toch liever dat je scheids tegen me zegt. Zo spreken de dames in mijn bakkerij in Haaksbergen me ook aan.”
Sorry hoor, maar we gaan je echt niet aanspreken met…
“Ga nou niet weer die discussie met me aan, want je gaat er echt vanaf hoor!”
Bas, alsjeblieft…
“Scheids, zeg ik je! SCHEIDS!”
Oké, scheids…
“Dat klinkt al een stuk beter. Wat is je vraag?”
Aanstaande zaterdag fluit je Roda JC-Sparta, een kraker in de kelder van de eredivisie. Wie stuur je als eerste naar de tribune: Molenaar of Advocaat?
“Dat vind ik nou zo flauw hè. Stuur je Stijn Vreven naar de tribune, verwacht iedereen dat je een week later dat kunstje herhaalt.”
Kunstje?
“Nou ja, probeer het maar eens, een trainer te laten overkoken van woede. Dat kunnen niet veel scheidsrechters, hoor.”
Doe je het erom?
“Wat?”
Trainers naar de tribune sturen.
“Nee hoor. Maar ze moeten wel weten wie de baas is. En dat ben ik.”
Zaterdag ook, Bas?
“SCHEIDS!”
Zaterdag ook, scheids?
“Absoluut. Ik neem mijn kaarten weer mee. Want bij ons in Twente zeggen we altijd: een dag niet getrokken is een dag niet geleefd!”