Black Gold van Jimi Hendrix
Kant 1: 1. Suddenly November Morning. 2. Drifting. 3. Captain Midnight. 4. Local Comotion. 5. Here Comes Black Gold. 6. Stepping Stone. 7. Little Red Velvet Room.
Kant 2: 1. The Jungle Is Waiting. 2. Send My Love to Joan of Arc. 3. God Bless This Day. 4. Black Gold. 5. Machine Gun. 6. Here Comes Black Gold. 7. Astro Man (Parts 1 & 2). 8. I’ve Got a Place to Go.
Wat?
Begin 1970 nam Jimi Hendrix thuis, in zijn appartement in Greenwich Village, zestien nummers op. Solo, alleen zang en een akoestische gitaar. De songs zouden samen een soort van rockopera vormen waarin de held Black Gold heette. Ze waren waarschijnlijk bedoeld als basismateriaal voor een nieuw vijfde album. Alleen zou dat album er nooit komen. Vooral omdat Hendrix op 18 september datzelfde jaar op 27-jarige leeftijd stierf. Maar daarna leken de opnames plots te zijn verdwenen.
Wanneer?
Hendrix was in snel tempo een wereldster geworden. De bassist van de Engelse band The Animals ontdekte de zanger in Amerika en vroeg hem mee te komen naar Engeland. Daar scoorde hij in 1966 gelijk een nummer 1-hit met Hey Joe. Later brak hij pas in Amerika door en in 1970 was hij een absolute wereldster. De zoon van een militair en een alcoholiste maakte dus snel furore, niet in het minst door zijn opzienbarende liveoptredens. Gitaar spelend met zijn tanden, met dat instrument op zijn rug of het ding – soms zelfs brandend – kapot slaan; bij een concert van Hendrix gebeurde altijd wel wat.
De linkshandig op een rechtshandige gitaar spelende Jimi had vier albums uitgebracht, waaronder een live album. De opnames voor de vijfde waren in gang gezet en de verwachtingen waren hoog. De opnames zouden plaatsvinden in zijn eigen studio, zo was het plan. Hendrix had zijn hele leven gedroomd van een eigen opnamestudio. Door verbouwingen en tegenslag was de studio, Electric Lady Studios geheten, echter pas klaar in augustus 1970. Vele beroemde muzikanten (waaronder John Lennon, Frank Zappa, The Rolling Stones en David Bowie) zouden er later opnames maken. Hendrix zelf kon er slechts vier weken van genieten.
‘Ik bedacht een grappige kat die allemaal merkwaardige dingen meemaakt en heb daar muziek bij gemaakt, zoiets’
Waarom?
Omdat die studio er nog niet was, werkte Hendrix thuis aan nieuwe songs. In januari 1970 leverde dat zestien gloednieuwe songs op, die samen een rockopera zouden moeten worden. Het leek alsof Hendrix in die periode op zoek was naar een nieuwe richting in zijn muziek. De samenstelling van zijn band wisselde ook meerdere malen. Hij leek serieuze plannen te hebben met deze songs. Hendrix bewaarde ze en gaf ze in juli dat jaar aan zijn drummer Mitch Mitchell met het verzoek er naar te luisteren en er ritmepartijen bij te bedenken. Het vervolg is bekend, Hendrix stierf een kleine maand later op 18 september aan de gevolgen van een te hoge dosis slaaptabletten en wijn. Hij zou gestikt zijn in zijn eigen braaksel. Al zijn er nog altijd fans die denken dat hij vermoord werd door zijn manager die niet kon verkroppen dat Hendrix een andere manager wilde.
:max_bytes(70000)/%23source%2Fpanorama%2Fsite%2Fhendrix.jpg)
Van de Black Gold-tape werd lang niets meer vernomen. Aangenomen werd dat de opnames waren gestolen. Na zijn overlijden werd namelijk ingebroken in Hendrix’ appartement en werden veel persoonlijke zaken van hem buitgemaakt. Men ging ervan uit dat ook de Black Gold-tape was meegenomen. Die tape lag echter dus al die tijd bij Mitch Mitchell. Alleen was die de tape helemaal vergeten. Bovendien was hij zich niet bewust van het feit dat hij de enige was die dit materiaal in bezit had. Mitchell was er altijd vanuit gegaan dat het slechts een van de vele kopieën betrof en had er niet meer aan gedacht. Pas in 1992 vond hij de tape weer, nog exact zoals Jimi hem had gegeven: in een tapedeck, afgebonden met een van zijn bandana’s en gelabeld met de letters BG: Black Gold. Hendrix had voor zijn dood amper publiekelijk over Black Gold gesproken. Maar genoeg om het bestaan van de opnames te bewijzen. Zo gaf hij in een interview iets prijs: “Het zijn stukjes, zoals bewegingen. Daar heb ik er een aantal van gemaakt. Het is materiaal voor een tekenfilm. Een muzikale tekenfilm. Ik bedacht een grappige kat die allemaal merkwaardige dingen meemaakt en heb daar muziek bij gemaakt, zoiets.”
Dit is een voorstukje uit ons blad. Wil je het hele artikel over Jimi Hendrix lezen? Bestel de nieuwe Panorama dan hier, of lees het op Blendle.
