,,Tegen een auto kun je niet praten en je wilt toch je kwaadheid uiten'', vertelde Curvers. ,,Dan maar een stuk plastic tegen de ruit, hè. Ik had het idee dat die lui in de wagen zich van geen kwaad bewust waren. Waarschijnlijk reden ze met een waas voor hun ogen, hè, want die Italianen zijn blij dat ze hier in de Giro zijn. Een geluk bij een ongeluk dat ik er niets ernstigs aan overhoud. Voor hetzelfde geld lig ik op de grond.''
Dat overkwam Curvers niet veel later alsnog toen er een massale valpartij was in het peloton. ,,Ik had niet veel lichamelijke schade, mijn achterwiel is wat krom. Maar Tom (Dumoulin, zijn kopman) zat goed van voren. Hij heeft geen tijd verloren, dus ben ik tevreden.''