DOSSIER

Jan Hoolwerf

Jan Hoolwerf wordt op 28 juni 1956 geboren in de Leidsebuurt in Haarlem. Hij is het eerste kind van Jan Hoolwerf en Maria Susanna Weisz. Jan is een moetje en de naamgenoot van een wrede vader, die hem regelmatig mishandelt en hem zelfs in een woede-uitbarsting uit het raam gooit van de eerste verdieping van hun ouderlijk huis. Jan heeft twee broers (Paul en Ronald) en een zusje (Suzan).

Hij is een moeilijke jongen en na ingrijpen door jeugdzorg groeit hij verder op in instellingen en in een pleeggezin. Toch hebben de eerste jaren van zijn leven een funeste invloed op Jan Hoolwerf, daarbij heeft hij de agressieve genen van zijn vader.

Zijn ouders scheiden in 1966 en het blijkt dat ook zoon Jan een heel gewelddadige man is. Hij trouwt jong en samen met zijn vrouw krijgen ze een zoontje. Al gauw blijkt dat het samenleven met zijn vrouw en zoontje er niet in zit. Hij is erg dominant en alles moet precies gebeuren zoals hij het wil. Hoolwerf werkt een tijdje als tuinman. Hij is erg serieus en probeert erachter te komen hoe mensen hun tuin wilden hebben. Als het lukt, en hij de blije gezichten van zijn klanten ziet, dan is hij gelukkig. Ook werkt hij als vrijwilliger op een kinderspeelplaats in een Utrechtse achterstandswijk. In die tijd wordt hij moslim en hij laat zich sindsdien Yahya noemen.

Jan Hoolwerf wordt twee keer veroordeeld voor een poging tot moord. De eerste keer is in 2002 en wanneer hij een periode vrij is zoekt hij zijn ex-vrouw op, die dan in een rolstoel zit. Overal neemt hij haar mee naartoe en leeft volledig in dienst van haar. Hij cijfert zich een halfjaar helemaal weg en zij bloeit daarvan op. Het blijkt dat de ruwe, gewelddadige Hoolwerf ook een uitgesproken zorgzame kant heeft. In 2002, na de eerste poging tot doodslag in Baarn, gaat hij naar Amerika, waar hij vier jaren in de gevangenis zit voor het smokkelen van enkele kilo's drugs.

Jan Hoolwerf geaccepteerd door Amerikaanse prisongang

Wanneer hij in de gevangenis wordt opgesloten, dient hij zich eerst te melden bij de homies van de prisongang die hij kiest. Jan Hoolwerf zoekt eerst uit wie de shotcaller is, de leider van de bende die de lijnen uitzet en bepaalt wat er gebeurt. Er zijn strakke regels voor de leden van de gang. Ze moeten verplichte oefeningen doen om in topconditie te blijven. Jan Hoolwerf wordt lid van de Sureños die altijd op sneakers lopen, ook onder de douche. Daar gebeurt meestal het straffen, aanranden en steken en op slippers ben je er gewoon niet snel genoeg bij.

De Sureños zijn een gang van latino's, verwant aan de Mexicaanse maffia. Rond zijn navel heeft Jan Hoolwerf 'Born to make shit happen' laten tatoeëren. Hij heeft ook een grote tatoeage van Santa Muerte - De Heilige Dood - op zijn twee meter lange lijf - een tattoo die door katholieke Mexicaanse misdadigers op een dubbelzinnige manier wordt aanbeden. De Sureños noemen hun nieuwe homie, die twee koppen boven de meesten van hen uit steekt, Chiquilín -jongetje - met veel gevoel voor humor. Op overtreding van de regels van de gang staat een harde correctie. Wie bijvoorbeeld onvoldoende burpees doet, dat zijn oefeningen met onder meer 113 of 213 keer opdrukken, (13 is een symbolisch getal en dus onaantastbaar), krijgt te maken met de 13-secondenregel, d.w.z. dertien seconden hard in elkaar geramd worden door je eigen homies.

Jan Hoolwerf weet dat het trainen van levensbelang is. Je moet sterk blijven. Binnen de gevangenis heerst absolute saamhorigheid. Er zijn homies die zich afzijdig houden als er knokpartijen zijn. Die jongens komen allemaal van de straat, daar kun je heel makkelijk met een pistool lopen zwaaien en vanuit een auto schieten op mensen. Maar als je met je vuisten of met een klein steekwapen, een biljartkeu of willekeurig wat moet gaan knokken tegen een overmacht, dan wordt het een heel ander verhaal. Je afzijdig houden valt in de categorie lafheid en dat wordt niet getolereerd. Komt zo'n homie in de gevangenis terug, dan wordt die meteen neergelegd, of krijgt een mes in zijn lijf gestoken.

Jan Hoolwerf maakt carrière. Zijn leeftijd, hij is de vijftig al gepasseerd als hij na een drugsdelict achtereenvolgens in vier Amerikaanse gevangenissen komt te zitten, compenseert hij met hardheid. Hij gaat er helemaal voor, maximaal, en is harder dan de meeste homies. Het dient als een zelfbevestiging van Jan Hoolwerf, waarop hij altijd terug kan vallen. Hij kan daarmee laten zien dat hij, ook al is hij twee keer zo oud als die knapen, nog harder is dan zij. Hij is iemand die respect afdwingt en daaraan ontleent hij zijn status.

Jan Hoolwerf heeft zijn eerste steekpartij in Allenwood, dat is voor hem de test. Hij heeft al eerder zijn dertien seconden gehad, wanneer twee homies naar hem toekomen, die zeggen dat hij een missie krijgt om zichzelf te bewijzen voor de gang en dat hij iemand moet pakken. Jan Hoolwerf zegt: “Wijs me maar iemand aan dan hoek ik hem wel neer.” Dat is niet de bedoeling en een van de twee geeft hem een mes. “Dat heb ik niet nodig, dat doe ik wel met mijn handen,” reageert Hoolwerf. Hij weet dan nog niets van de gangregels en denkt: wanneer ik dat doe krijg ik er jaren gevangenis bij. Zijn tegenwerping wordt meteen rechtgezet. De twee grijnzen: “Je hebt gekozen voor ons en je moet je bewijzen voor de gang, dus dan doe je het zoals het opgedragen wordt.” Jan Hoolwerf begrijpt dat hij de opdracht gewoon moet vervullen, zonder daarop in te gaan of te veranderen, anders is het respectloos tegenover je shotcaller. Dus hij neemt het mes aan. Het is een homie uit zijn unit en de twee vertellen hem dat het neersteken het makkelijkst is om dat in de douche te doen. Dat doet Hoolwerf, onder de douche, en hij is als volwaardig lid geaccepteerd.

Uiteindelijk komt Jan Hoolwerf vrij, een vijftiger die na vier jaar Amerikaanse gevangenis terugkeert naar Nederland waar niemand op hem wacht. Zijn ex en zijn zoon willen hem niet meer zien. Hij heeft geen familiebanden, is arbeidsongeschikt en eruit gebonjourd bij het vrijwilligerswerk dat hij deed. Hij heeft enkel een paar vluchtige relaties, moeizame contacten met instanties, met allerlei regels en protocollen die hem worden opgelegd. Hij voelt zich in de burgerlijke samenleving gevangen. Gefrustreerd en depressief breng hij zijn tijd door in zijn eigen flatje.

Keukenmes van de HEMA
Op een dag in 2010, geeft Hoolwerf zijn flatscreen-tv aan zijn buren, zoekt een nieuwe baas voor zijn Staffordshire-terriër en koopt voor vier euro een keukenmes bij de HEMA. Daarmee steekt hij zesmaal in op een vage kennis. Hij loopt rustig het huis uit en laat zich bereidwillig arresteren. De opzet slaagt, hij wordt opnieuw veroordeeld voor poging tot moord. Jan Hoolwerf doet het met opzet, hij wil de gevangenis in want het leven in vrijheid is hem te complex. (Zie ook het boek Van Prisongang tot TBS, van criminoloog Frank van Gemert.)

Laaste nieuws

Algemeen
Amsterdam en Stockholm kleuren rood en wit
Formule 1
Spectaculaire crashes: Grosjean, Hamilton, Pérez, Alonso
Misdaad
De jacht op de Utrechtse serieverkrachter
Misdaad
Oud-FC Barcelona president Sandro Rosell gearresteerd
Algemeen
De la Hee, kijkt TV: Die kleine van Sterretje
Misdaad
Eisen van 12 en 18 jaar voor verdachten moord Aziz Anzi
Hebbes
WIN: TOEGANGSKAARTEN CHINA, THE RISE OF AN EMPIRE IN OMNIVERSUM
Voetbal
7 feitjes over de finale tussen Ajax en Manchester United
Misdaad
Lijfstraf voor homoseksuelen in Indonesische provincie
Humor
Man voelt hoe het is om te bevallen (VIDEO)
Misdaad
Vrouw snijdt penis man af uit zelfverdediging