DOSSIER

Albert P.

Albert P. – bijnaam: Dikke Billy – wordt in 1942 in Schinveld geboren.

In 1971 dient Albert P. een klacht in bij de rechtbank wegens wederrechtelijke vrijheidsberoving tegen de Maastrichtse officier van Justitie, mr. R. A. Gonsalves, omdat hij meent ten onrechte 24 dagen in voorlopige hechtenis heeft gezeten. Op 7 april 1970 is Albert P. door de Maastrichtse rechtbank veroordeeld tot een gevangenisstraf van veertien maanden. Hij geeft op dé zitting toe dat Albert P. een drukker opdracht heeft gegeven valse cheques te maken die in Zweden zouden worden geïnd. De eis van mr. Gonsalves is twaalf maanden. Albert P. gaat tegen de uitspraak in beroep. Het gerechtshof in Den Bosch meent dat de justitie te vroeg heeft ingegrepen. P. heeft geen strafbaar feit begaan, omdat de cheques nog niet zijn geïnd.

De procureur gaat hierop in cassatie bij de Hoge Raad. Diens beroep wordt 29 juni 1971 verworpen. Deze zaak is tekenend voor Albert P. – een man die niet met zich laat sollen. Albert P. is een brandkastkraker en hij houdt zich bezig met de handel in amfetamine. P. zou nauwe zakelijke contacten onderhouden met Kalle P. (geen familie) en wordt gezien als diens rechterhand. Albert P. houdt zich ook bezig met de handel in tweedehands auto’s.

Albert P. handelaar in antiek & amfetaminen

Op 23 augustus 1972 wordt hij op 30-jarige leeftijd gearresteerd in een Chinees restaurant in het Belgische Maaseik. Albert P. wordt door de Belgische Rijkswacht gearresteerd tijdens een routinecontrole. De naam van Albert P. komt voor in de opsporingsregisters van Interpol. Duitsland heeft in december 1971 namelijk om zijn opsporing en aanhouding gevraagd omdat Albert P. verdacht wordt van betrokkenheid bij de smokkel van en handel in drugs, met name in amfetaminen. De gesmokkelde drugs zouden een totale waarde van 5 miljoen Duitse Mark hebben. Albert P. verklaart in die tijd dat hij antiekhandelaar is.

Een dag na zijn arrestatie wordt P. overgebracht naar de gevangenis in Tongeren. Duitsland verzoekt om zijn uitlevering. Albert P. vraagt onmiddellijke invrijheidstelling aan omdat er in België geen strafbare feiten tegen ingebracht zijn. De rechtbank in Tongeren wijst zijn aanvraag af en besluit hem vast te houden. Albert P. gaat tegen die uitspraak in beroep.

De rechtbank in Tongeren behandelt ook het uitleveringsverzoek van Duitsland en het besluit dat niets tegen de gevolgde procedure ingebracht kan worden en dat het verzoek wordt ingewilligd. Ook tegen die beslissing gaat P. in beroep. Voor de behandeling van die zaken wordt Albert P. overgebracht naar de gevangenis in Luik. Op 12 september 1972 bekrachtigt het Hof van Beroep de uitspraak van de rechtbank in Tongeren dat Albert P. niet op vrije voeten gesteld zal worden. P. gaat tegen die uitspraak in beroep bij het Hof van Verbreking in Brussel. P. wordt uiteindelijk uitgeleverd aan Duitsland. Daar zit Albert P.enige tijd in voorarrest. Hij wordt na het betalen van een borg van 70.000 tot 80.000 Mark vrijgelaten.

Bijna-ontvoering Zweedse ambassadeur

De Telegraaf schrijft in 1978 dat Albert P. ook verklaringen heeft afgelegd over de amfetaminehandel. Ook in Zweden wordt P. verdacht van de smokkel van amfetaminen. Daar wordt zijn naam in mei 1970 al genoemd in verband met de smokkel in drugs. Hij zou koeriers (waaronder zijn eigen vrouw) tot aan de Zweedse grens hebben begeleid. Op 22 maart 1974 wordt P. aangehouden omdat hij plannen zou hebben om de Zweedse ambassadeur te ontvoeren en daarna te eisen dat Kalle P., die in Zweden gevangen zit, vrijgelaten wordt. Hij zou voor dit plan Volendammer Cees S. (de broer van Jack S.) hebben benaderd. Cees zal enkele tienduizenden guldens krijgen als de ambassadeur ontvoerd zou wordt.

De politie voert een huiszoeking uit in de woning van Albert P., zogenaamd omdat ze het vermoeden hebben van betrokkenheid van P. bij een aantal brandkastkraken. P. is niet thuis en wordt later die dag in zijn antiekwinkeltje in Heerlen alsnog gearresteerd. Hij wordt na zijn arrestatie direct overgebracht naar Amsterdam. Albert P. en Cees S. zouden voor de ontvoering contact hebben gezocht met twee Amsterdammers. Die hebben de politie getipt over de plannen.

In de media wordt gemeld dat Albert P. nauwe zakelijke contacten heeft met Kalle P. en dat hij waarschijnlijk de initiatiefnemer is voor het ontvoeringsplan. Ook schrijven de kranten dat de recherche op een muur van zwijgzaamheid zal stuiten bij het verhoor van P. Deze wordt voor het beramen van de ontvoering veroordeeld tot een celstraf van 12 maanden.

Op 15 november 1977 worden de Amsterdammers Nico van der Z. en Jan N. gearresteerd voor het bezit van twee kilo amfetamine. Ze hebben de drugs gekocht van de dan 35-jarige Albert P. Die zou de drugs inkopen of laten maken in een amfetaminelab in Schaesberg, dat wordt gerund door Wim van de M. Het lab is gevestigd in een veevoederfabriek annex vetsmelterij aan de Kempkensweg. Albert P. heeft nog enige tijd als ‘vertegenwoordiger voor vitamines voor het vee’ op de loonlijst van dat bedrijf gestaan. De bende die achter dit laboratorium zit onderhoudt contacten met Nederland, Duitsland, Zweden, Denemarken en België. In augustus 1978 worden negen personen aangehouden bij het oprollen van de bende. In september 1978 eist de officier van justitie vijf jaar celstraf tegen Albert P. Deze zou ook hebben geleverd aan de Amsterdammer Robert S., die op 18 juni 1978 wordt gearresteerd.

In 1981 verdenkt de Zweedse politie P. ervan opnieuw leider te zijn van een bende die op grote schaal amfetamine naar Zweden smokkelt. Op 6 oktober 1982 wordt voor de rechtbank in Amsterdam een celstraf van 5 jaar geëist tegen de dan 40-jarige Albert P. Hij heeft vijf kilo amfetamine geleverd aan een afnemer in Duitsland. De officier van justitie acht bewezen dat P. in juni 1982 twee partijen amfetamine levert aan een tussenpersoon in Hilversum. Die vervoert de drugs naar Hengelo waar het wordt verkocht aan een Duitse afnemer. De man uit Hilversum legt belastende verklaringen af over Albert P. De verdediging van Albert P. eist onmiddellijke opheffing van de voorlopige hechtenis omdat er geen enkel bewijs is geleverd voor de betrokkenheid van Albert P. De rechtbankpresident gaat niet op die eis in. Op 20 oktober wordt P. tot drie jaar celstraf veroordeeld.

Albert P. vindt weer een vormfout

Albert P. kondigt via zijn advocaat direct aan dat hij hoger beroep aantekent tegen het vonnis. De stukken die op de zaak betrekking moeten binnen een maand naar het Hof van Beroep worden gestuurd, maar dit gebeurt niet binnen die termijn. Op 21 november 1982 wordt Albert P. daarom op vrije voeten gesteld.

Op 8 februari 1985 wordt bij het Amsterdamse gerechtshof vijf jaar celstraf geëist tegen Albert P. Die wordt ervan beschuldigd dat hij op 5 april 1984 in Eindhoven een pakje heroïne heeft afgeleverd. Op diezelfde dag zou hij in Amsterdam cocaïne hebben vervoerd. De rechtbank heeft hem voor die feiten eerder al tot vijf jaar veroordeeld. Albert P. is tegen dat vonnis in hoger beroep gegaan. Het gerechtshof veroordeelt Albert P. op 22 februari tot twee jaar celstraf.

Albert P. valt zestig kilo af

In maart 1985 komt Albert P. in het nieuws wanneer hij in een kort geding bij de rechtbank in Den Haag zijn eierkoker terugeist. Omdat hij zichzelf te dik vindt, zou hij in de gevangenis op een dieet zijn gegaan. Hij heeft daarvoor een eierkoker aangeschaft die hij van de directie van de Bijlmerbajes mag kopen. Albert P. is vervolgens zestig (!) kilo afgevallen. Wanneer hij wordt overgeplaatst naar de gevangenis in Maastricht is hem zijn eierkoker afgenomen.

Op 17 mei 1988 wordt Albert P. opnieuw gearresteerd. Samen met zeven andere personen uit Schinveld, Landgraaf en Zaanstad zou hij volgens justitie een omvangrijke drugslijn tussen Turkije en Nederland onderhouden. Hij is op het moment van zijn arrestatie nog geen jaar op vrije voeten. De leden van de organisatie smokkelen en verkopen op grote schaal heroïne, amfetamine en hasj. Albert P. zou contacten onderhouden met grote drugshandelaren uit Turkije. Hij smokkelt grote partijen heroïne vanuit Turkije naar Duitsland. De bestemming van de drugs zijn uiteindelijk Zweden, Denemarken en Nederland. Bij invallen worden slechts een geringe hoeveelheid heroïne, een kilo amfetamine en enkele kilo’s hasj gevonden. Ook wordt 20.000 gulden contant geld in beslag genomen. In de Heerlense wijk Eikenderveld wordt tevens een amfetaminelaboratorium opgerold.

Op 21 oktober 1988 worden Albert P. en zes medeverdachten voorgeleid aan de officier van justitie in Maastricht. Hun voorarrest wordt verlengd. Een achtste verdachte wordt wegens gebrek aan bewijs vrijgelaten. Op 20 maart 1992 wordt Albert P.door de rechtbank in Maastricht veroordeeld tot zes jaar celstraf. Hij wordt schuldig bevonden aan deelname aan een criminele organisatie en aan de export van xtc. Er is zeven jaar celstraf tegen hem geëist. Albert P. gaat tegen het vonnis in hoger beroep. De beroepszaak dient tussen december 1992 en maart 1993 voor het gerechtshof in Den Bosch. Tijdens de behandeling van de zaak is veel onduidelijkheid over het gebruik van een richtmicrofoon. Op 25 maart 1993 wordt Albert P. veroordeeld tot 5,5 jaar celstraf na een eis van zeven jaar.

Laaste nieuws

Lomans
Mannenpraat: Ronald de Boer leert ons een les over het huwelijk, vreemdgaan en scheiden
Humor
Feitje van de dag: 23 januari
Blog - sexy
Losbollige vlogger belooft nieuwe abonnees op sekstape te trakteren (FOTO'S + VIDEO)
Bizar
Bejaarde reisgids tourt door gevaarlijkste land ter wereld
Algemeen
Slachtofferhulp: daders verkeersmisdrijven zwaarder straffen
Misdaad
Grote maffialeider in Tilburg (!) gearresteerd
Misdaad
De Cosa Nostra lijft met succes pas gearriveerde Afrikaanse vluchtelingen in
Humor
Dit is het geluid dat een tortilla maakt op een pick-up (VIDEO)
Bizar
Vissers vangen iets langs, maar 't is geen paling (FOTO)
Lomans
Mannenpraat: de Braboneger maakt Sylvana Simons zwart