Bobbi Eden: keiharde bussines

   8580  

Een baby krijgen is serieuze shit, daar ben ik de afgelopen weken wel achter gekomen. Je hebt in Nederland de wereld aan boekjes en bladen over moeders en baby’s. En hoe zoet en lief het ook allemaal lijkt, achter de schermen is het keiharde business! Als je als BN’er een boek, nieuw programma of iets anders te promoten hebt en je krijgt daarvoor een uitnodiging voor één van de dagelijkse talkshows op televisie, dan eisen ze in veel gevallen een soort van exclusiviteit. Waardoor je niet in elk programma kunt gaat zitten en je dus een keuze moet maken welk programma voor jou commercieel gezien het beste is.

Lees van Bobbi ook: sorry, mannen! 

Of, voor mij nog belangrijker, waar je je het meest op je gemak voelt. Dat is natuurlijk hun goed recht, van die redacties, maar soms gaan ze daarin wel erg ver. Toen ik vorig jaar het nieuws naar buiten bracht dat we zwanger waren, werden we meteen bestookt door bladen die een reportage wilden maken als de kleine er eenmaal zou zijn. Dit soort aanvragen komen allemaal bij mijn man Mark binnen, die doet namelijk ook mijn management. Mark overlegt dat allemaal netjes met mij en uiteindelijk maak ik een keuze. Alleen, op dat moment had ik andere dingen aan m’n hoofd, vond ik een gezonde baby op de wereld zetten iets meer prioriteit hebben. Begin dit jaar had ik mijn keuze gemaakt. Ik koos voor het blad dat ik zelf ook koop. Simpel.

Lees van Bobbi ook: pornoster is zóóó 2010!

Maar er was nog een tweede magazine dat later in LA wilde gaan schieten en ook daar had ik wel oren naar. Andere locatie, andere insteek voor het verhaal, leuk toch? Maar ho ho ho! Dat gaat zomaar niet! Toen in LA het nieuws uitlekte dat ik in Nederland voor een ander blad ook een shoot ging doen, samen met onze kleine man, was het hek van de dam. Voor alle duidelijkheid, er was met geen woord gerept over exclusiviteit door het tweede blad. Maar Mark kreeg een mail waarin in niet mis te verstane taal duidelijk werd gemaakt dat we een grote fout begingen en dat hun blad veel beter was, blablabla. Mark kan daar, in tegenstelling tot ikzelf, kalm en netjes op reageren, maar trekt vervolgens wel meteen de stekker eruit aangezien de lol er dan voor ons vanaf is. Het is duidelijk, deze bladen gaan over (baby)lijken. En dan vragen sommige mensen zich nog af hoe ik later mijn kind ga uitleggen wat ik ooit voor werk heb gedaan.

Volgende week weer een nieuwe column van onze Bobbi.

  • Kevin van Drie