Slavernij en uitbuiting in de Overijsselse aardbeienteelt

   21133  

De advocaat generaal, werkzaam bij het Gerechtshof in Leeuwarden heeft in hoger beroep twaalf maanden geëist tegen een 53-jarige man. Hij zou zich schuldig hebben gemaakt aan de uitbuiting van buitenlandse arbeidskrachten in Noord-Overijssel. Het misdrijf zou vijf jaar zijn volgehouden, van 2005 tot 2010. Mensenhandel, aldus het Openbaar Ministerie. Naast het uitbuiten zou de man zich schuldig hebben gemaakt aan frauduleuze-transacties. Zo betaalde hij zijn mensen zwart uit.

Dagnorm

De slachtoffers van de man moeten zware arbeid verrichten binnen zijn bedrijf. Ze werken zes dagen per week, twaalf á dertien uur per dag. Het salaris bedraagt vijf euro per uur, mits de arbeiders aan de 'dagnorm' voldoen. Bij een rotte aardbei keurt de verdachte het kistje meteen af. Zodoende telt dit kistje niet meer mee bij het behalen van de dagnorm. Door de lange werkdagen is er weinig tijd voor ontspanning. Bij ziekte wordt niet doorbetaald. Huisvesting en sanitair zijn beneden alle peil. De arbeiders slapen in een kantine, of in tenten. Wie zijn slaapplek of eetplek niet goed schoonmaakt die krijgt een fikse boete. De arbeids- en identiteitspapieren van de werknemers zijn in handen van de 'baas'. Omdat de arbeiders de Nederlandse taal veelal niet machtig zijn weten ze ook niet waarvoor ze getekend hebben.

Mooi jasje

De advocaat-generaal van het Gerechthof in Leeuwarden stelde vandaag - volgens een door het OM verspreid persbericht - dat in zijn visie sprake is van “moderne slavernij”, verpakt in een “mooi jasje” want verdachte had “toch het beste met zijn mensen voorgehad” zoals hij heeft verklaard. De uitbuiting is gecombineerd met een “even geraffineerde en goed doordachte manier van frauderen, waardoor de loonkosten zo laag mogelijk konden worden gehouden en er zo min mogelijk belastingen hoefden te worden betaald.”

Laatste plaats

En zo ging het verder: “Uit het bewijs volgt dat sprake is van uitbuiting van een groep zeer kwetsbare mensen waaraan verdachte veel geld heeft verdiend. Er is ook geen sprake van incidenten: het was de standaardwerkwijze voor verdachte.

Er is bij verdachte maar weinig te merken van een werkelijk- en gemeend inzicht in het foute van zijn handelen. Bij het handelen van verdachte staat te allen tijde het financieel gewin voorop en het welzijn van de werknemers op de laatste plaats. Zijn wil is wet en wie het daar niet mee eens is of niet meedoet, die wordt gestraft of vliegt eruit.”

  • M. Haas