Bij de politierechter: ''Vuile kankeragent!''

   40054  

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak. 

"Vuile kankeragent… kankerlijer… met je smerige kankersmoel… Toe maar, meneer.” De rechter leest de woorden droogjes voor uit het dossier, maar het moet die nacht, eind juni, heel anders hebben geklonken. Een dronken scheldkanonnade op schreeuwvolume aan het adres van een politieman die probeerde zijn werk te doen. De 21-jarige verdachte uit Zwijndrecht haalt zijn schouders op. Hij draagt een vaal T-shirt, een korte camouflagebroek en gympen. Vooral zijn rechterarm zit vol tatoeages, maar wie langer naar hem kijkt, ontdekt steeds meer inkt. Letters op zijn vingerkoten, een spinnenweb in zijn hals en zelfs op zijn ronde achterhoofd, onder zijn gemillimeterde haar, gaat een tattoo schuil.

Lees uit deze serie ook: mishandeling met koffie

“Wie ben jij dan? Hè? Jij bent niets meer als mij. Jij bent maar een simpel agentje. Ik ga niet weg, omdat jij dat zegt. Wat denk je nou eigenlijk? Kankerlijer. Met je smerige kankersmoel.”

Dat moet ongeveer het moment zijn geweest waarop de politie het genoeg vond. Het was half drie ’s nachts. Twee zatte gasten hingen zuipend en schreeuwend op straat. Toen de politie hen aansprak ging de verdachte vrijwel direct los. De politie verzocht hem meerderde keren om zijn mond te houden en gewoon naar huis te gaan, maar al hun woorden waren als olie op een uitslaande brand. Vervolgens was er een halve vechtpartij voor nodig om de jongen in de politieauto te krijgen. Wederspannigheid heet dat. Het is een woord dat al jaren ligt te verstoffen op zolder, maar minder strafbaar is het in die tijd niet geworden. Bij het fouilleren werd trouwens ook nog een busje pepperspray in zijn zak gevonden. Strafbaar feit nummer drie: verboden wapenbezit

Met grote ogen bladert de rechter door het strafblad van de verdachte.

“Belediging van een ambtenaar, belediging van een ambtenaar, bedreiging van een ambtenaar, belediging van een ambtenaar, belediging van een ambtenaar…Als ik het zo bekijk heeft minstens de helft van uw strafblad te maken met eh… uw relatie met de politie. Heeft u een hekel aan de politie?”
“Best wel, ja.''

Lees uit deze serie ook: een fluitje van 99280 cent

Zo agressief als de jongen eruit ziet, zo rustig praat hij nu. Het is bijna fluisteren wat hij doet. Ook wanneer de rechter hem vraagt naar zijn persoonlijke omstandigheden.

“Volgt u een opleiding?”
“Nee, niet meer.”
“Maar u heeft wel diploma’s?”
“Twee lasdiploma’s. Daar kom je niet zover mee.”
“U heeft geen werk?”
“Nee.”
“Wat doet u dan hele dagen?”
“Vissen.”
“Vissen? U zou ook werk kunnen zoeken.”
“Ja, dat zou ook kunnen, ja.”

De rechter trekt zijn wenkbrauwen op. Geschokt door de leegte van zo’n bestaan en de complete onverschilligheid van de verdachte. Maar zielig vindt hij hem niet. De jongen heeft in het verleden talloze boetes, werkstraffen en verplichte agressietrainingen opgelegd gekregen. Telkens voor belediging of bedreiging van de politie. Niets helpt. Dan zit er maar een ding op: celstraf. Dit keer moet hij een maand gaan zitten. “Hopelijk maakt dat wel indruk op u,” zegt de rechter. De verdachte haalt zijn schouders op. Weinig kans.

Lees uit deze serie ook: ''U lijkt mij zo’n fatsoenlijke jongen''

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

Illustratie: Aloys Oosterwijk 

 

  • Redactie Panorama