Bij de politierechter: vernieling uit verveling

   6119  

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

Het is druk in de hal van de rechtbank, maar hoe klein en iel Umar (25) ook is, hij trekt onmiddellijk de aandacht. Hij is anders. Zijn voorhoofd is ongewoon hoog, zijn ogen liggen uitzonderlijk diep in zijn gezicht en zijn zwarte haren ogen zo stug en borstelig dat het bijna dierlijk lijkt. Als een vacht.

Lees uit deze serie ook: kind van de rekening

Wanneer de bode zijn naam noemt, ten teken dat de politierechter hem verwacht, kleven letterlijk alle ogen aan hem. Even lijkt hij na het opstaan languit voorover op de tegels te kletteren, maar net op tijd doet hij een stap naar voren om zijn val te breken. Zijn benen lijken van elastiek. Met een bijna komische, onvaste tred bereikt hij de rechtszaal waar hij zich met twee handen vooruit en op schijnbaar goed geluk op zijn stoel laat vallen. Na wat moeizaam draaien en keren, zit hij eindelijk. We kunnen beginnen.

Lees uit deze serie ook: van alle markten thuis

“Meneer wordt ervan verdacht het raam van een bedrijfspand te hebben ingeslagen en daar een radio te hebben weggenomen,” leest de officier van justitie droog op van haar computerscherm.
“U was daar?” begint de rechter haar ondervraging.
“Ik was de hele dag aan het fietsen,” zegt Umar met een hoge, hese stem. “Fietsen, fietsen, fietsen, fietsen, fietsen, fietsen, fietsen...”
“Maar u bent daar die dag wel geweest?” onderbreekt de rechter hem.
“Ja klopt,” zegt Umar met een hoge, hese stem.
“En u heeft dat raam ingeslagen?”
“Ja klopt,” bekent Umar gretig.
“En die radio weggenomen?”
“Nee, dat niet.”

Lees uit deze serie ook: boos om oud ijzer

De ontkenning lijkt de rechter te verrassen. Het leek allemaal zo klip en klaar.

“Dus u heeft wel die ruit ingeslagen, maar niet de radio weggenomen, begrijp ik dat goed?” vraagt de rechter.
“Ja klopt,” zegt Umar.
“Maar waarom heeft u dan die ruit ingeslagen?” vraagt de rechter die het noorden nu serieus kwijt lijkt.
“Weet ik niet,” zegt Umar. “Soms word ik een beetje gek in mijn hoofd. Soms.”
“Zomaar ineens?” vraagt de rechter.
“Nee, als ik word uitgescholden of zo,” zegt Umar.
“U werd uitgescholden?” informeert de rechter.
“Nee hoor, dat niet.”

Lees uit deze serie ook: geen ID

Boete van 430 euro

Een man van de reclassering is met Umar meegekomen om een en ander toe te lichten. Hij was tot voor kort zijn begeleider en kent hem goed. Umar is volgens hem een spastische kleptomaan met een IQ van zestig. Bij de reclassering hadden ze hem redelijk goed in de hand, maar het ging mis toen een rechter bij zijn laatste veroordeling (voor een winkeldiefstal) vergat om hem verplicht reclasseringstoezicht op te leggen. Sindsdien hebben ze Umar bij de reclassering niet meer gezien.

“Hij heeft totaal geen dagbesteding meer,” zegt de man. “Hij verveelt zich te pletter. Dan gaat hij dit soort dingen doen.” Umar zit driftig te knikken. Hij is het er roerend mee eens. “Maar ik heb geen radio gestolen,” zegt hij. Voor alleen het vernielen van de ruit krijgt hij een boete van 430 euro waarvan 200 voorwaardelijk. Umar kijkt de rechter hoopvol aan. Is dat alles? “Met verplicht reclasseringstoezicht,” besluit de rechter.

Lees uit deze serie ook: Martin & Melissa

“Bedankt!” 

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle.

De tekening op de afbeelding is van de hand van Petra Urban.

  • Y.M. Osterloh