Bij de politierechter: ‘U lijkt mij zo’n fatsoenlijke jongen’ - verduistering

   5529  

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

Een doordacht meesterplan was het niet, nee, maar dat hij zo snel door de mand zou vallen… Dagelijks gaan er duizenden postpakketjes kriskras door het land. Door hoeveel handen gaan die wel niet voordat ze op hun bestemming aankomen? Dus als er bij aflevering dan iets uit zo’n pakketje ontbreekt, een splinternieuwe iPhone 4s bijvoorbeeld of een HTC Titan, tja, ga de dief dan maar eens zoeken. Dat leek hem onbegonnen werk. Maar dat was het dus niet. Amper een week nadat hij zijn eerste drie mobiele telefoons had verduisterd en verkocht, werd hij tijdens zijn werk, in het TNT postsorteercentrum van Dordrecht, in de kraag gevat. Ontkennen had geen zin. Hij had op dat moment opnieuw twee dure mobieltjes op zak.

Lees uit deze serie ook: een fluitje van 99280 cent

D&G in koeienletters

De 20-jarige Dordtenaar ziet eruit alsof hij eigenlijk op weg was naar een hippe nachtclub. Glimmende oorbelletjes in beide oren, om zijn pols een horloge als een wandklok en zijn donkere haren strak in het vet. Op zijn tas staat Dolce & Gabbana, in koeienletters die nauwelijks op de tassen lijken te passen. Op zijn strakke shirt de drie letters YSL, Yves Saint Laurent, en ook zijn spijkerbroek is waarschijnlijk niet van de Wibra. Onwennig stapt hij de zaal binnen. Na een onhandig ‘hallo’ lijkt hij op de eerste de beste stoel te willen gaan zitten, helemaal achter in de zaal, als een toeschouwer. Pas als de rechter hem zijn plaats wijst, schuifelt de jongen voorzichtig naar voren.

“Ik snap hier helemaal niets van,” zegt de rechter. “U heeft een maagdelijk strafblad, u heeft een baan, woonruimte… U lijkt mij zo’n fatsoenlijke jongen en dan doet u dit?”

“Ja, stom hè.”

“Maar waarom?”

“Geld. Gewoon wat bijverdienen, dacht ik. Ik snap het ook niet.”

“Waar zijn die drie telefoons nu?”

“Weet ik niet. Ik heb ze verkocht aan iemand op het station. Voor 600 euro.”

Bewakingscamera’s lossen het raadsel op

Afgelopen juni bleken op een en dezelfde dag drie bezorgde postpakketjes geen inhoud te hebben. De ontvangers dachten in de doos hun nieuwe mobiele telefoon aan te treffen, maar helaas. Uit onderzoek blijkt al snel dat de pakketjes een ding gemeen hebben: ze zijn allemaal het TNT postsorteercentrum van Dordrecht gepasseerd. Bewakingscamera’s op de werkvloer lossen de rest van het raadsel op. Op opgenomen beelden zien beveiligers dat een medewerker een paar keer opzichtig met een jas en een plastic tas staat te hannesen op plekken waar hij werkmatig niets te zoeken heeft. Een dag later, als ze hem bewust met de camera volgen is het weer raak.

“Heeft u schulden?”

“Ik had een kleine huurachterstand. Een paar honderd euro.”

“Hoe kwam dat?”

“Geld een beetje dom uitgegeven, denk ik.”

“Waaraan?”

“Oh gewoon, kleren en zo.”

Tegen de taakstraf van 34 uur gaat de jongen niet in beroep. Hij heeft zijn lesje geleerd. “Hopelijk tot nooit dan maar,” zegt hij, maar als hij bijna bij de deur is, draait hij zich om en loopt terug naar het tafeltje waaraan hij zat.

“Oeps, telefoon vergeten.”

Lees uit deze serie ook: ‘Ik ben een mens’ – huiselijk geweld

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

Illustratie: Aloys Oosterwijk 

  • Redactie Panorama