Bij de politierechter: potje stoeien

   14505  

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

“We waren aan het stoeien en toen viel hij en toen zei hij au.”

Dat is letterlijk de verklaring die Pjotr (36), een van oorsprong Poolse bouwvakker, die avond bij de politie aflegde. Hij was zojuist kacheltje lam uit zijn auto getrokken. ’s Middags had hij het thuis op een zuipen gezet. Eerst waren het halve liters bier, daarna werd het whisky. Hij was alleen thuis met de 17-jarige Robbert, de oudste zoon van zijn vriendin. De twee konden het niet erg met elkaar vinden. Robbert wilde volgens Pjotr niets anders dan achter zijn computer zitten en had verder overal schijt aan. Zijn moeder was veel te soft voor hem, vond hij. Veel te soft. Wat die jongen nodig had was een goeie schop onder zijn reet. 

Lees uit deze serie ook: nieuwsgierig in hart en nieren

Die kreeg hij van Pjotr. Toen zijn moeder thuiskwam, zette ze haar zoon direct in de auto en reed met hem naar de Spoedeisende Hulp. Daar konden ze van de toedracht ook geen exacte reconstructie meer maken, maar de tiener had zo veel blauwe plekken, schaafwonden en rode striemen over zijn hele lijf dat hij duidelijk meer had moeten incasseren dan alleen een goeie schop onder zijn reet.

Lees uit deze serie ook: 82 x 112 = strafbaar

“Gewoon stoeien,” zegt Pjotr.
“Stoeien noemt u dat?” vraagt de rechter.
“Gewoon stoeien,” zegt Pjotr opnieuw. “Ik niet boos.”
“U heeft hem daarna nog wel gebeld, klopt dat?”
“Dat weet ik niet.”
“Op zijn mobiel, toch?”
“Dat weet ik niet.”
“Om te zeggen dat hij niet met de politie moest praten,” probeert de rechter het geheugen nog wat verder op te frissen.
“Gewoon stoeien,” zegt Pjotr.

Lees uit deze serie ook: breekijzer

Huisverbod

Robbert durfde geen aangifte te doen tegen zijn dronken stiefvader. Hij was telefonisch door hem bedreigd, beweerde zijn moeder, maar ook dat wilde Robbert niet bevestigen. Volgens de agenten met wie hij sprak, maakte hij een doodsbange indruk, maar over de toedracht van zijn verwondingen zei hij geen woord.

Lees uit deze serie ook: ‘Leeft ze nog of niet?’

Inmiddels was ook Pjotr bij het ziekenhuis gearriveerd en dat hem dat zonder ongelukken gelukt was, mocht een wonder heten. Op de parkeerplaats werd hij door een aantal agenten straalbezopen uit zijn auto getrokken. Voor rijden onder invloed kreeg hij later een boete van 1000 euro en een rijontzegging van een maand, maar daarmee was hij nog niet door de zure appel heen. Wat zijn stiefzoon niet durfde, durfde zijn vriendin namelijk wel. Ze deed aangifte. Hij kreeg direct een huisverbod van tien dagen.

Inmiddels hangt de vlag er anders bij. Zijn vriendin is nog bij hem, maar stiefzoon Robbert woont bij zijn eigen vader in Polen. Pjotr laat zich vrijwillig behandelen voor zijn alcohol- en agressieprobleem. Dat laatste getuigt volgens de rechter van ‘probleeminzicht’ en dat weegt hij in zijn straf zeker mee. Voor de mishandeling van zijn stiefzoon (“want dit heet geen stoeien, dit is gewoon mishandeling”) krijgt hij twee weken celstraf, maar wel geheel voorwaardelijk. Daarnaast moet hij verplicht een gedragstraining doen bij de reclassering en de psychologische behandeling blijven volgen die hij nu al vrijwillig volgt. 

Lees uit deze serie ook: spiegelconfrontatie

“Drinkt u helemaal niets meer?” vraagt de rechter tot slot.
“Geen druppeltje,” zweert Pjotr. 

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle

De afbeelding is getekend door Petra Urban.

  • Y.M. Osterloh