Bij de politierechter: liefde is... een strafblad van 23 kantjes

   22236  

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

Kelly (34) is een geboren en getogen Fries. Dat heeft veel voordelen maar het heeft ook een nadeel. In Leeuwarden en omstreken kent iedereen hem. Vooral winkel- en beveiligingsmedewerkers pikken hem er zo uit. Alsof zijn hoofd op de cover staat van het Friese cursusboek Hoe herken ik een winkeldief?

“En dus komt u maar stelen in deze contreien?” vraagt de rechter.
“Zo is dat,” glimlacht Kelly onderuit gezakt en met zijn armen over elkaar. Met zijn ruitjesoverhemd, zijn afgetrapte gympen en zijn bril met zwaar montuur heeft hij iets studentikoos, maar in een collegezaal is hij waarschijnlijk nog nooit geweest. In rechtszalen des te vaker.

Lees uit deze serie ook: breekijzer

Dit keer probeerde hij in een paar maanden tijd allerhande duur gereedschap verstopt in een kinderwagen voorbij de kassa’s te krijgen van bouwmarkten in Almere, Amersfoort en Nieuwegein. Decoupeerzagen, schuurmachines, slijptollen, een accuboor, de hele santenkraam. Niet dat hij zo’n doe-het-zelver is; het is hem meer om het geld te doen. Hij heeft een adresje waar hij dergelijk gereedschap gemakkelijk kan omzetten in snel verdiende euro’s waar zijn echtgenote vervolgens wel raad mee weet. In een van de zaken ontkent Kelly overigens, maar dat is van korte duur.

Lees uit deze serie ook: potje stoeien

“U weet dat er camerabeelden van zijn?” vraagt de rechter.
“Oh ja?”
“Maar u blijft bij uw ontkenning?”
“Nee, dan niet, denk ik.”
“U bekent?”
“Welja,” geeft Kelly zich grijnzend gewonnen. 

Lees uit deze serie ook: een ongelukkig peniscontact

Dure drugsverslaving

Ook de rechter kan een kleine glimlach niet onderdrukken. Zo soepel laat een bekentenis zich zelden afdwingen.
“Goed, drie winkeldiefstallen dus,” resumeert hij. “En u had al een strafblad van één, twee, drie, vier, vijf...” Mompelend telt de rechter de pagina’s. “Veertien, vijftien, zestien, zeventien...” Af en toe kijkt hij op uit zijn papieren om een bedenkelijke blik op Kelly te werpen. “Twintig, eenentwintig, tweeëntwintig... een strafblad van drieëntwintig kantjes. Bijna allemaal winkeldiefstallen.”
“Dat kan heel goed kloppen,” zegt Kelly.
“Waarom doet u dat nou?”
“Mijn vrouw heeft een nogal dure drugsverslaving,” legt Kelly uit.
“U steelt voor haar?”
“Daar komt het wel op neer.”
“U heeft een strafblad opgebouwd van 23 kantjes vanwege de verslaving van uw vrouw?” vraagt de rechter, die het maar moeilijk kan geloven.
“Precies,” bevestigt Kelly.
“Vindt u dat zelf zo langzamerhand ook niet...”
“Zo is het wel genoeg, ja,” verzucht Kelly. “De scheiding is aangevraagd.”

Lees uit deze serie ook: 82 x 112 = strafbaar

Omdat hij nog een aantal oudere zaken (nog meer winkeldiefstallen) te goed heeft en de rechter zijn collega’s daarbij niet voor de voeten wil lopen, is zijn oordeel relatief mild: een geheel voorwaardelijke celstraf van vier maanden. Daarnaast moet Kelly zich verplicht onder behandeling laten stellen door de reclassering. 

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle.

  • J. Kraak