Bij de politierechter: een impulsieve aankoop of heling?

   19768  

Bij de politierechter komen elke dag zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zoals deze zaak.

De 26-jarige Arnhemmer heeft duidelijk ervaring met de rol van verdachte. Hij draagt een keurig pak met een krijtstreep, een net overhemd en een grijze overjas. Ook de papieren in zijn hand verraden enige voorbereiding. Als veelpleger weet hij inmiddels hoe het werkt, verdachte zijn. Hij zit vaker in het beklaagdenbankje dan op zijn eigen bank.

Maar hij kan er niets aan doen. Dit keer niet. Echt niet. Hij is gewoon impulsief. En hoe moest hij weten dat die Volkswagen Golf gestolen was? Oké, hij kocht de auto gewoon van iemand op straat. Zonder papieren erbij. En misschien had de prijs een belletje moeten doen rinkelen. Maar hij heeft geen verstand van auto’s. Sterker nog, hij heeft niet eens een rijbewijs. 1000 euro voor een Golf uit 2004. Is dat een koopje? Geen idee. Hoe moet híj dat weten?

Lees uit deze serie ook: een verdachte die het overal dubbel en dwars mee eens is

Hij was net zo goed bezig

Tjongejonge. Dat heeft hij weer. Net nu hij zijn leven op de rit leek te hebben. Want hij was goed bezig. En het zou toch wel verdomd jammer zijn als hij door zo’n akkefietje, door zo’n impulsaankoop, weer in de bak zou belanden. Want daar wil hij niet meer naar terug, naar de gevangenis. Hoe hij daar behandeld is, door bewakers en medegedetineerden, dat was een hel. Echt hoor, mevrouw de rechter. Een hel. Heel negatief allemaal. Met al die criminelen. Hij is geen crimineel.

Eigenlijk is hij veel meer een slachtoffer. Slachtoffer van zijn eigen impulsen. Maar dat gaat veranderen. Wacht, hij heeft het opgeschreven. Zijn kortetermijndoelen. Even wachten... ja hier. Doelen voor het komende jaar, dubbele punt. Stoppen met roken. Lid worden van de bibliotheek. Lid worden van de sportschool. Een studie volgen. Een cd opnemen. Zijn schulden afbetalen. Hij heeft ook zijn langetermijnplannen geformuleerd. Even kijken... Doelen voor 2017, dubbele punt. Leuke baan. Mooi huis. Mooie vriendin. Kinderen. Mooie auto...

Lees uit deze serie ook: de bumperklever en poging tot zware mishandeling

De ene veroordeling na de andere

En dan heeft zijn verhaal lang genoeg geduurd. Voor de veelpleger kan beginnen over eeuwigdurende wereldvrede grijpt de rechter in. Het woord is aan de officier van justitie. Die gelooft weinig van de mooie praatjes. De verdachte is door de politie aangetroffen in een gestolen auto. De enige vraag die hem interesseert is deze: wist de verdachte, of had hij moeten weten, dat de wagen van diefstal afkomstig was? Het antwoord is volgens de officier glashelder: ja. Zomaar bij iemand op straat een auto kopen, zonder papieren erbij en voor een absolute spotprijs. Natuurlijk had hij dat moeten weten.

Lees uit deze serie ook: een harde politiefilm

De rechter bladert intussen door het dikke dossier van de veelpleger. De ene veroordeling na de andere. Het houdt niet op. Het is ronduit bizar dat de man zichzelf met droge ogen een slachtoffer durft te noemen. Impulsen of niet. De uitspraak: vier weken celstraf, waarvan twee weken voorwaardelijk. De veelpleger zucht. Gaan we weer. Zijn kortetermijnplannen kunnen opnieuw de ijskast in.

Lees uit deze serie ook: een verraderlijke optelsom

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

Illustratie: Aloys Oosterwijk

 

  • Redactie