Bij de politierechter: Contact zoeken: huiselijk geweld

   6493  

Bij de politierechter komen elke dag, elk uur, zaken langs die niet wereldschokkend zijn, maar vaak wel herkenbaar. Zaken die ontroeren, of juist het bloed vanonder je nagels halen.

Hij houdt van haar en hij slaat haar. Niet vaak, hij maakt er geen gewoonte van, maar het gebeurt. Drie keer in de afgelopen vier jaar. Twee keer met een vlakke hand, een keer met de vuist. Hij weet niet goed waarom. Het gebeurt in een waas. Alle drie de keren had hij alcohol op maar daarachter wil hij zich niet verschuilen. Hij is geen alcoholist. Alcohol is hooguit een trigger, zoals hij dat noemt, niet het probleem. Sinds de geboorte van de kinderen is er iets veranderd tussen hem en zijn vrouw. Alles is functioneel geworden. Het hele huishouden, hun hele relatie, alles is puur functioneel. Vader en moeder, dat zijn ze nog, maar er is geen contact meer. Geen echt contact. Ze zijn ook zo anders. Hij is open en direct, zij het tegenovergestelde. Toch houden ze van elkaar. Daarom blijft hij proberen. Maar hoe harder hij probeert, hoe meer zij de deur dichthoudt. En dan ontploft hij soms. Dan vallen er klappen. Dan loopt zijn wanhopige zoektocht naar contact uit op rake klappen, zoals hij het zelf omschrijft.

Lees uit deze serie ook: een impulsieve aankoop of heling?

De vrouw vergeeft, het OM niet

Ze zijn nog altijd een stel. Zijn vrouw zit pal achter hem in de rechtszaal. Ze willen verder met elkaar. Daarom deed zijn vrouw ook geen aangifte tegen hem. Na de laatste keer is ze wel bij de politie geweest. Ze was bang. Bang voor de kinderen, bang voor zichzelf, maar toen haar gevraagd werd om officieel aangifte te doen, krabbelde ze terug. Een aangifte zou alle hoop op een verdere toekomst samen kapot maken. Toch zit haar man - kalend, mager, 48 jaar, leraar aan het ROC – vandaag voor de rechter. Voor het Openbaar Ministerie is huiselijk geweld namelijk een absolute prioriteit. Zodra ze ervan weten, maken ze er werk van. Aangifte of niet. Ook het feit dat de verdachte en zijn vrouw samen in relatietherapie zijn, verandert daar niets aan, zegt de officier. Zijn vrouw kan hem vergeven hebben, het OM doet dat niet. Dat blijkt wel uit de eis van de officier: tachtig uur werkstraf en een voorwaardelijke celstraf van twee weken.

Daar schrikt de verdachte van. Heel even draait zijn hoofd richting zijn vrouw die achter hem zit. Dan kijkt hij de rechter aan. 

“Is dat niet een beetje te veel?”

Nee dat is het niet. En al helemaal niet wanneer er kinderen in het spel zijn. Dan is tachtig uur werkstraf voor huiselijk geweld niet een beetje te veel. Sterker nog, zo zegt de rechter: “Er is een wetswijziging in de maak die ervoor zorgt dat u in de toekomst voor dit soort feiten zonder omwegen de bak in draait.” Maar zover is het nog niet. Omdat de man zichtbaar de steun van zijn vrouw heeft, en omdat ze met een relatietherapeut samen aan het probleem werken, legt de rechter hem een mildere werkstraf op: veertig uur. Maar de stok die ze achter de deur houdt is twee keer zo dik als die van het OM. Mocht hij nog eens in de fout gaan en op een hardhandige manier contact zoeken met zijn vrouw, dan kan hij vier weken gevangenis tegemoet zien.

Lees uit deze serie ook: een verdachte die het overal dubbel en dwars mee eens is

Lees het in Panorama

Dit was een aflevering van 'De politierechter' uit de oude doos, geschreven door onze verslaggever Jochem Davidse. Benieuwd naar de aflevering van deze week? Lees 'm in ons magazine op Blendle of bestel een papieren versie.

Illustratie: Aloys Oosterwijk

  • Redactie Panorama