Amanda Knox blogt over lesbische relaties in de Italiaanse gevangenis

   25883  

Amanda Knox, waar kennen we haar ook alweer van? O ja, zij was de Amerikaanse studente die ervan werd verdacht samen met anderen een Britse studente te hebben vermoord met een keukenmes: de moord op Meredith Kercher in 2007, gepleegd in het Italiaanse Perugia. Die verdenking is inmiddels, na vier jaar gevangenisstraf, opgeheven. Knox is in 2015 definitief vrijgesproken door de Italiaanse rechter. Dat geeft haar nu de mogelijkheid om een vrij leven te leiden en de dingen te doen die normale mensen doen, zoals bloggen

Al eerder schreef Knox haar herinneringen aan de moordzaak op in het non-fictie-werk Waiting to Be Heard: A Memoir. Het schrijven gaat haar goed af, ze werkt tegenwoordig als freelance-publiciste. Daar komt nu een blog-artikel bij waarin ze in gaat op de relaties die ze heeft opgedaan in de Italiaanse vrouwengevangenis. Die vindt je hier terug op de website van Broadly. De niet onknappe Knox werd destijds volop belaagd door andere gedetineerden, die maar wat graag met haar onder de lakens doken, al dan niet om bepaalde gunsten af te dwingen. 

Ze schrijft over de vele bevolkingsgroepen in de Italiaanse gevangenissen, waar Nigerianen, zigeuners, en autochtonen naast elkaar zitten, vaak in groepen van soort bij soort. Als Amerikaanse in haar vroege twintiger jaren valt Knox overal buiten, want meiden zoals zij zijn er verder niet achter de tralies. Gevangenen sturen haar liefdesbrieven of maken met prulletjes cadeau's die ze via de tralies aan haar geven. Veel vrouwelijke gedetineerden gaan buiten de poort door voor heteroseksueel. Maar in de afgesloten biotoop van de gevangenis gelden andere spelregels. Veel vrouwen zijn 'gay voor stay' zo schrijft Knox, ofwel: ze gaan lesbische contacten aan nu het niet anders kan. 

De vrouw-vrouw relaties bieden de warmte waar iedere gedetineerde naar op zoek is. Maar daar blijft het niet bij, sommige relaties bloeien vanwege de zaken de de liefdespartners elkaar kunnen vertellen en leren. Tijd zat immers achter de tralies om elkaar te vertellen over een boek, of om elkaar een taal te leren.

Amanda wordt op een dag in de bajes geconfronteerd met Leny, een Italiaanse drugsdealer uit een klein dorp. De vrouw is openlijk lesbisch en wil graag met Amanda optrekken. Die laat dat toe contactverzoek toe op basis van vriendschap en behoefte aan kameraadschap. Leny wil echter meer naar verloop van tijd - en stelt dat ze gevoelens kan losmaken bij haar waar geen man ooit aan kan tippen. Onverwacht zoent ze Amanda ook op de mond. Dat gaat Knox te ver, die schrijft al eerder aangerand te zijn door gevangenispersoneel. Ze beëindigt de vriendschap en is blij als Leny uit haar leven verdwijnt zodra die vrij komt. Ook al blijft Leny haar nog brieven sturen, die Knox nooit beantwoordt. Geen succesverhaal dus deze liefde. Maar volgens Knox zijn er nog genoeg andere voorbeelden van prachtige lesbische relaties die zijn ontstaan achter de gevangenismuren.

 

 

  • M. Haas