JD kijkt TV: De Roelvinkjes

   22520  

Verslaggever Jochem Davidse is een van de laatste 'lineaire tv-kijkers'. Dat wil zeggen: elke avond raadpleegt hij zijn papieren tv-gids en kijkt hij naar programma's die daadwerkelijk op dat moment worden uitgezonden. Deze week keek hij naar De Roelvinkjes: Dave en Donny doen zaken.

Reality-tv kende al meer dan genoeg dieptepunten, maar daar kon er nog best eentje bij. Wat me bij het genre vooral was opgevallen was dat de makers ervan vrijwel zonder uitzondering een voorkeur hadden voor hoofdrolspelers met een opmerkelijk leeg bestaan. Hoe leger, hoe liever. Ik dacht aan Andy en Melisa, aan Roy Donders, aan Jokertje en aan Samantha en Michael.

Jaren lang had ik mij afgevraagd waarom dat zo was, maar toen ik Dave en Donny Roelvink zag, toen wist ik het. Met lege levens kon je doen wat je wou. Andy en Melisa kon je laten trouwen, Roy Donders kon je een zangcarrière laten beginnen, Jokertje kon je een vriendin laten zoeken en Samantha en Michael kon je praktisch alles laten doen.

De broertjes Dave en Donny Roelvink begonnen een horeca-gelegenheid op het Leidscheplein. En niet zomaar een horeca-gelegenheid. Het concept was zo verschrikkelijk hip en vernieuwend dat niemand zelfs nog wist hoe je het uitsprak. Dave had het over een heltclub, Donny noemde het een hieltclub.

Het duurde dus even voordat ik doorhad wat het ging worden: een healthclub. Althans, overdag, want 's avonds werden de halters aan de kant gesmeten en veranderde de tent in een trendy nachtclub annex cocktailbar. Of zoiets. Ik vroeg mij vooral af wat ze dan met de zweetlucht deden.

Dave kende ik van een internetfilmpje waarin hij zich liet pijpen door een tienermeisje terwijl zijn vrienden het huis van haar ouders leegjatten. Zijn broertje Donny was ook bekend maar ik wist niet waarvan. Hij zag eruit alsof hij het grootste deel van zijn leven had besteed, en nog steeds besteedde, aan zijn buikspieren. Zijn vader was dan ook apetrots op Donny. Vrouwen begonnen hem steeds meer als een lekker hapje te zien. Donny had een body, dat was niet normaal, zei Dries.

De aflevering begon met een vergadering aan de ontbijttafel van hun vader. In een spierwitte ochtendjas zagen we Dries de trap afkomen. De 'plasemmer' was afgeschaft zei hij. Daar had hij na een eerder reality-programma zoveel commentaar op gekregen dat hij 's nachts, bij hoge nood, voortaan liever de trap afdaalde, in plaats van als een demente bejaarde leeg te druppelen op een plastic emmer naast zijn bed.

Dave en Donny steunden hun vader in die beslissing, zeiden ze. Ook Honoria (Dries' huidige vrouw) en Luciënne (zijn ex) waren het eens met het afschaffen van de plasemmer van de volkszanger. Het feit dat het hele gezin over dit onderwerp aan het woord werd gelaten, deed mij het allerergste vrezen en ik daarin werd ik niet teleurgesteld. 

Dries vond dat er op het toekomstige logo van de hieltclub een foto van Dave en Donny moest komen. Dave en Donny vonden van niet.

Donny biechtte op dat hij ooit zijn eerste natte droom beleefde terwijl hij droomde van juf Mick, een kortharige blondine met dikke tieten van wie hij vroeger les kreeg op de basisschool. Dat vonden de andere Roelvinkjes maar gek.

Dave liet een reusachtige tatoeage op zijn borst zetten van een uil. Zijn vriendin Juul vroeg of die symbool stond voor wijsheid of zoiets. Dave zei van niet. Hij vond de uil gewoon vet.

Samen bezochten Dave en Donny een groothandel in fitnessapparatuur voor hun nieuwe hieltclub. Toen ze klaar waren met winkelen bleken de spullen niet in de kofferbak van Dave's Volkswagen Golf te passen. Mede omdat die nog vol lag met een hoop andere zooi die Dave verzuimd had eruit te halen. 

Typisch iets voor Dave, zei Dries. Typisch iets voor Dave, zei Donny. Typisch iets voor Dave, zei stiefmoeder Honoria. Typisch iets voor Dave, zei moeder Luciënne.

Toen iedereen had gezegd dat het typisch iets voor Dave was, bleek dat ze de spullen ook gewoon konden laten bezorgen. Probleem opgelost.

's Middags stonden er in de stromende regen dertig meisjes voor de deur. Ze hoopten allemaal op een baantje in de toekomstige hieltclub van Dave en Donny. De twee broers hadden hun moeder Luciënne gevraagd om hen bij de sollicitatiegesprekken te assisteren want die had vroeger in de horeca gewerkt. Die wist dus wat je daarvoor nodig had, voor een sollicitatiegesprek. Een tafel en een stoel bijvoorbeeld. O ja, zeiden Dave en Donny. En pen en papier. O ja, zeiden Dave en Donny.

De eerste sollicitante was blond en zag er goed uit. Dave en Donny wisten genoeg, maar hun moeder wilde nog weten of het meisje haar sociale hygiëne had. Dat vond Donny een rare vraag. Het was een schoon en net meisje, dat had hij al meteen gezien. Dat was geen viezerik. Natuurlijk had die sociale hygiëne, zei hij. Hij ging haar zeker aannemen.

Tot slot vertelde de voice-over nog wat er in de volgende aflevering van 'De Roelvinkjes: Dave en Donny doen zaken' te zien zou zijn. Donny ging een bootcamp geven op het Leidscheplein en Dave had een kater.

Ik kon haast niet wachten.

Artikel: Jochem Davidse

  • J. Kraak