Fons de Poel: 'Primeurs zijn tijdelijke opwinding'

   5177  

Fons de Poel (62) kennen we vooral als serieuze presentator van actualiteitenprogramma’s, maar in zijn nieuwe programma Fons bij de buren zien we hem van een andere kant. “Ik vind het fijn dat ik nu meer van mezelf kan laten zien dan die man met dat brilletje en die stropdas die even staat te vertellen hoe de wereld in elkaar steekt.”

U heeft een nieuw programma, Fons bij de buren. Wat kunnen we verwachten? 

“Het is in ieder geval geen reisprogramma. Ik probeer de ziel van onze Europese buurlanden te doorgron- den en dat doe ik op een vrolijke en inhoudelijke manier. Ik koppel me aan een lokale taxichau eur met wie ik dronken word, vrienden word en soms ruzie krijg. Meestal zit ik in een raar hotel dat ook iets over het land zegt. Ik ben geweest in Duitsland, Frankrijk, Polen, Italië en Ierland. De Ieren moe- ten het meest vergevingsgezinde volk van de wereld zijn. Een land met zo’n dramatische geschiedenis: de opstand tegen de Britten, de hongersnood. Hoe is het mogelijk dat ze nog zo vrolijk zijn, met hun muziek en dans? Dat probeer ik te doorgronden. Ik ben heel erg voor een verenigd Europa. Dan is er maar één manier en dat is met elkaar optrekken en elkaar begrijpen. De landen om ons heen hebben veel meer meegemaakt dan wij. In Nederland denken we maar dat iedereen zo snel mogelijk op ons moet lijken, maar dat is een beetje onzin.”

Heeft u bij de laatste verkiezingen toevallig nog op GroenLinks gestemd?

“Wat heb ik ook alweer gestemd de laatste keer? Nou, ik zeg niet wat ik stem, maar ik zou GroenLinks kunnen stemmen.

Twee jaar geleden noemde u Jesse Klaver snotneus en dat leidde uw vertrek in bij Brandpunt.

“Mensen denken dat ik iets tegen Jesse Klaver zou hebben, maar dat is totaal niet zo. Weet je over hoeveel mensen ik grappen heb gemaakt? Dat is niet te tellen. Nee, ik vind het wel een frisse verschijning en ik vind ook dat hij het goed doet. Het is knap dat hij een partij zo naar een ander niveau tilt. Ik heb heel veel waardering voor hem, los van de vraag of ik op hem zou stemmen.”

Heeft het vertrek bij Brandpunt ook iets positiefs opgeleverd?

“Het betekent dat ik nu weg ben uit die wekelijkse tredmolen en dat vind ik eigenlijk wel jn. Ik kan eens wat langer nadenken over iets. Nieuwe ideeën vormgeven. Zet mij morgen neer als oppasser bij Artis en dan ga ik daar verhalen maken. Wat dat betreft ben ik een onafhankelijke geest die zijn weg wel vindt. Ik ben geen moment verdrietig geweest, integendeel. Die dingen gebeuren. Prima.”

Dit is een voorstukje uit het blad. Wil je meer lezen? Bestel de nieuwe Panorama hier, of leest het op Blendle.

  • Redactie Panorama